Старите склоности кон расистички, сексуален и религиозен шовинизам,
кон разгорен фанатички национализам, прекинуваат да функционираат.
Работата која нè прави, добри или лоши, успешни или не,
ја спознаваме пропатно.
Тоа е само пат,
и можеме да го смениме кога и да посакаме.
Тоа е само избор. Без напор, без работа, без штедење пари.
Сфатив дека погрешно ја играв играта.
Играта беше да дознаам она што веќе сум.
Ќе видиме
колку е важно
да се создаде кај човечкиот ум
радикална револуција.
Кризата, е криза на свеста.
Криза која не може повеќе,
да ги прифати старите норми,
старите шеми,
древните традиции.
И, со оглед на тоа каков е светот денес,
со целата мизерија,
конфликти,
уништувачка бруталност,
агресија,
и така натаму...
Човекот
е сèуште она што беше.
Уште побрутален,
понасилен,
поагресивен,
попосесивен,
поалчен.
И, создаде општество
во согласност со овие особини.
"Да се биде прилагоден во неверојатно болно општество не е мерило за здравје." Ј. Кришнамурти
Општеството денес,
е создадено од низа институции.
Од политички институции,
правни институции,
религиски институции.
До инситуции на социјалната класа,
фамилијарни вредности,
и работни специјализации.
Длабокото влијание што овие традиционализирани структури го имаат
во обликување на нашите сфаќања и перспективи е очигледно.
Сепак, од сите општествени институции, во кои што сме родени,
режирани и условени,
се чини дека не постои друг систем кој се зема толку "здраво за готово"
и без разбирање,
како што е монетарниот систем.
Добивајќи скоро религиски пропорции,
воспоставените монетарни институции постојат
како облик на вера за која не се поставуваат прашања.
Како се создаваат парите,
политиката која се води околу нив,
и како тоа влијае врз општеството
се работи за кои големиот дел од популацијата не се интересира.
Во свет во кој 1% од популацијата поседува 40% од богатствата на планетата.
Во свет во кој 34.000 деца умираат секој ден
како последица на сиромаштија и излечливи болести,
и каде 50% од светската популација живее со помалку од 2 долари дневно...
Една работа е јасна.
Нешто е многу погрешно.
И без оглед на тоа дали сме свесни или не,
главната артерија на сите наши институции,
и со тоа самото општество,
се парите.
Затоа, да се разбере политиката на монетарните институции
е најважно за да разбере зошто нашите животи се вакви какви што се.
Нажалост, економијата често се смета за конфузна и досадна работа.
Безкраен низ на финансиски жаргони, застрашувачки математики,
кој брзо ги оддалечува луѓето од обидот да ја разберат.
Во секој случај, се работи за ова:
Сложеноста на финансискиот систем е само маска.
Создадена за да ја прикрие една од најпарализирачките структури,
која што човештвото некогаш ја имала.
"Никој не е толку безнадежно поробен од оние кои погрешно веруваат дека се слободни."
-Јохан Волфганг Гете (1749-1832)
Пред многу години, Централната Банка на САД, Федералниот Трезор,
направи документ насловен "Модерна Механика на Парите".
Издание кoе ја образложува институционализираната пракса на создавање на пари
создадени од страна на Федералниот Трезор и мрежата на глобални комерцијални банки.
На првата страна, документот ја изјаснува целта.
Намената на овој прирачник е да ги опише основите на процесот на создавање на пари
во посебен дел на банкарскиот систем.
Потоа, продолжува со описот на тој процес
низ различни банкарски терминологии.
Просто речено, тоа би звучело вака:
Владата на САД носи одлука дека има потреба од пари.
Го повикува Федералниот Трезор кому бара 10 милјарди долари.
Тие одговараат: "Секако, ќе купиме 10 милјарди обврзници од вас".
Така што Владата на САД зема парчиња хартија,
ги дизајнира како што сакаат за да би изгледале официјално,
и ги нарекува "обврзници".
Тие парчиња хартија добиваат вредност од 10 милјарди долари.
и им ги праќа на Федералниот Трезор.
За возврат, луѓето од Трезорот носат импресивни парчиња хартија.
Овој пат, нарекувајќи ги "Ноти на Федералниот Трезор".
Притоа, давајќи им вредност од 10 милјарди долари.
Федералците ги земаат овие ноти и тргуваат со нив за обврзници.
Кога размената е завршена,
Владата на САД подигнува 10 милјарди во федерални ноти,
и ги депонира на банкарска сметка.
По депонирањето, нотите официјално стануваат легални пари.
Додавајќи така 10 милјарди долари на државните парични резерви.
И така! Десет милјарди свежи пари се создадени.
Се разбира, овој пример е банализиран.
Затоа што, реално, оваа трансакција би се извршила електронски.
Без никакво користење на хартија.
Во суштина, само 3% од парите во САД постојат во реални банкноти.
Останатите 97% постојат исклучиво во компјутерите.
И сега, владините обврзници се креирани за да послужат како инструмент за задолжување.
И кога Федералците ќе ги откупат тие обврзници
со парите (нотите) кои ги создадоа од "чист воздух",
владата ветува дека ќе ги врати
парите на Федералците.
Со други зборови, парите настануваат од долгови.
Овој парадокс од кој ве боли глава, како парите или вредноста
можат да бидат создадени од долгови,
ќе се разјасни понатаму
во следните примери.
Сега, размената е направена.
И така, 10 милјарди долари седат на сметка на некоја комерцијална банка.
Еве каде работите стануваат навистина интересни.
Базирано врз трезорската пракса,
овие 10 милјарди долари како депозит
моментално стануваат дел од банкарските резерви.
Како што и сите резерви функционираат.
И, со оглед на потребите на трезорот,
како што е наведено во "Модерната Механика на Парите"
"Банката мора да ги одржува легално стекнатите резерви
еднакво на предвидениот процент на нејзиниот депозит".
Тоа се заокружува со следнава изјава:
"По денешните регулативи,
провизијата на трезорите кон сите трансакции изнесува 10%."
Ова значи дека со 10 милјарди долари депозит,
10%, или 1 милјарда
се задржува како потребна резерва.
Додека останатите 9 милјарди долари се сметаат за вишок резерва,
и може да се употреби
за нови задолжувања.
Сега, логично е да се претпостави, дека овие 9 милјарди
произлегоа од постоечкиот депозит од 10 милјарди.
Меѓутоа, тоа овде и не е случај.
Што навистина се случува е тоа дека тие 9 милјарди долари
се направени од "чист воздух"
врз постоечкиот депозит од 10 милјарди долари.
Тоа е начин како паричните резерви се прошируваат.
Како што е изнесено во "Модерната Механика на Парите"
"Се разбира, тие" - банките
реално не ги враќаат долговите во пари, кои што ги добиваат како депозит.
Доколку би го правеле тоа, не би имало повеќе потреба за создавање додатни пари.
Она што го прават кога задолжуваат
е да ги прифатат "ветуваните" банкарски ноти
- договори за задолжување
во замена за кредит - пари
на потрошувачите (должниците) кои ги поседуваат сметките.
Со други зборови, 9 милјарди долари можат да се создадат од ништо.
Едноставно бидејќи постои потреба за такво задолжување,
и бидејќи постојат 10 милјарди долари депозит кои што би ги задоволиле барањата на федералните резерви.
Сега да замислиме како некој влегува во таа банка и
позајмува 9 милјарди свежо создадени долари.
Тој најверојатно би си ги зел парите и би ги депонирал
на својата сметка во банката.
Така процесот се повторува.
Затоа што депозитот станува дел од банкарските резерви.
10% се изолирани и за возврат, 90% од тие 9 милјарди
или 8.1 милјарди се сега достапни како новосоздадени пари за повеќе заеми.
И, се разбира, тие 8.1 милјарди можат да бидат повторно депонирани создавајќи така додатни 7.2 милјарди долари
па 6.5 милјарди, па 5.9 милјарди, итн...
Парите создадени на овој начин можат да одат до безконечно.
Просечен математички резултат е дека околу 90 милјарди долари можат да бидат создадени на база на почетните 10 милјарди.
Со други зборови:
За секој депозит во банкарскиот систем, околу 9 пати повеќе можат да се создадат од чист воздух.
Криза со пари. Прашајте ја љубезно Американската Банка за тегла
инстант пари.
П-А-Р-И во форма на достапни лични заеми.
Сега кога знаеме како се направени парите од овие фракции на банкарскиот систем.
Може ќе се прашате, логично, но и илузорно прашање:
Што е тоа што им дава вредност на овие новосоздадени пари?
Одговор: Парите кои веќе постојат.
Во суштина, новите пари крадат вредност од резервите на веќепостоечките пари.
Затоа што огромна количина на пари се создава и се зголемува без обзир дали постојат побарувања за стока и услуги.
И, како што набавките и побарувањата дефинираат рамнотежа,
цените растат, обезвреднувајќи ја куповната моќ на секој долар во обрт.
Ова се вика инфлација.
А инфлацијата е есенцијално скриен надомест за јавноста (луѓето).
Кој е советот што генерално го довивате? Тоа е: направете инфлација.
Не велат: снижете ја вредноста. Не велат: обезвреднете ги парите.
Не велат: измамете ги луѓето кои што се сигурни. Велат: намалете им ги каматите.
Вистинската измама е кога ја дестабилизираме вредноста на парите.
Кога создаваме пари од чист воздух, немаме заштеди. Но, и тука постои нешто што се вика "капитал".
Моето прашање се сведува на следново: Како на светот, можеме да очекуваме да ги решиме проблемите на инфлацијата?
Одговор: Зголемете ја количината на парите, со уште повеќе инфлација.
Се разбира дека не може.
Системот на монетарната експанзија е сам по себе инфлациски.
Затоа што чинот на зголемување на количините на пари, без притоа да постои
пропорционална експанзија на стоката и услугите во економијата,
секогаш ќе ја дестабилизираат валутата.
Всушност, еден брз преглед на историјата на вредноста на американскиот долар,
во однос на паричните резерви,
дефинитивно ја докажува оваа приказна.
Взаемната врска е очигледна.
Еден долар од 1913 година во 2007 година би вредел 21.60 долари.
Тоа е 96% девалвација од кога постои Федерланиот Трезор.
Сега, ако оваа реалност на елементарни и константни инфлации ни се чини апсурдна и економски самоодбранбена.
Запомнете го тоа. Апсурд е слаб збор во оснос на тоа како вистински функционира тој финансиски систем.
Затоа што во нашиот финансиски систем парите се долг,
а долгот е пари.
Ова е табела на залихите на пари во САД од 1950 до 2006 година.
Ова е приказ на националниот долг на САД во истиот период.
Она што е интересно е дека, трендовите се речиси исти.
Затоа што, колку повеќе пари има, толку повеќе долгови ќе постојат.
И колку повеќе долгови, толку повеќе пари.
Поинаку речено. Секој долар во вашиот новчаник
е позајмен некому од некој.
Запомнете: единствен начин да би постоеле парите е само преку долг или кредит.
Со тоа, кога секој на земјата би бил способен да ги врати парите вклучувајќи ја и државата,
не би имало ниту еден долар во обрт.
"Кога не би имало долгови во нашиот монетарен систем, не би имало ни пари". Маринер Еклс Гувернер на Федералните Резерви 30ти септември 1941
Всушност, последен пат во американската историја кога е исплатен националниот долг
бил во 1835 година кога Ендру Џексон ја затвори централната банка.
Всушност, целокупната политичка платформа на Џексон била концентрирана
на затворање на Централната Банка.
Изјавувајќи:
"Огромните напори кои сегашната банка ги вложи за да ја контролира владата
се само предвидувања на судбината која ја чека американскиот народ
кои ќе бидат измамени од страна на овие институции
или од самиот естаблишмент."
Нажалост, оваа порака имаше краток живот.
И така меѓународните банкари успеаа да основаат друга централна банка во 1913 година,
тн. Федерален Трезор. И сè додека оваа институција постои
вечен долг ќе биде загарантиран.
До сега, зборевме за реалноста на создавањето на парите од долгови и од заеми.
Овие долгови се базирани на банкарските резерви,
а резервите произлегоа од депозити. И од фракционарниот резервен систем
секој депозит може да создаде девет пати поголема вредност од постоечката.
За возврат, дестабилизирајќи ги постоечките парични залихи, се зголемуваат цените во општеството.
И со обзир на тоа дека сите пари се создадени од долгови,
и дека циркулираат низ пазарот,
луѓето се оддалечуваат од својот првобитен долг.
И нееднаквоста настанува таму каде што луѓето се натерани да се натпреваруваат за работа
за да би можеле да извлечат доволно пари
за да си ги покријат трошоците на живеењето.
Колку чудно и да би изгледало ова,
сепак постои уште една работа која ја испуштувме во оваа равенка.
А тоа е оној структурален елемент
кој ја открива вистинската измамничка природа на самиот систем.
Примената на КАМАТИ.
Кога владата позајмува пари од Федералниот Трезор,
или кога тоа го прави некоја личност,
во поголемиот дел од случаевите парите се враќаат со огромна камата.
Со други зборови,
скоро секој долар кој постои
мора да се врати на банката, се разбира со камата.
Но,
доколку сите пари се позајмени од Централната Банка
и се шират од комерцијалните банки преку заеми,
само она што се нарекува "принцип"
се создава во паричните залихи.
Но тогаш, каде се оние пари кои треба да ги покријат каматите?
Никаде.
Не постојат.
Компликациите кои настануваат од сево ова се застрашувачки.
Количината на пари која банката треба да ја врати давајќи кредити и заеми на луѓето
секогаш ќе ја надминува количината која е во обрт.
Поради тоа инфлацијата е константна во економијата.
Затоа што нови пари се потребни за да го помогнат дефицитот кој е вештачки вметнат во системот.
Поткрепено со потребата да се наплати камата.
Ова значи дека, математички, банкротот
е вграден во системот.
И дека секогаш ќе постои сиромашни во општеството кои секогаш ќе го извлекуваат подебелиот крај.
Аналогно на ова би била играта со "музички столчиња":
Кога музиката ќе престане, некој ќе испадне од игра.
И во тоа е поентата.
Секогаш богатството ќе припаѓа на поединците и банките.
Затоа што, доколку сте немоќни да ги платите хипотеките, тогаш ќе ви го одземат домот.
Ова е исклучително вознемирувачки кога ќе сфатите дека ова не е единствената неизбежност
во праксата на федералниот трезор. Но, и поради фактот што
парите кои ви ги позајмила банката
воопшто не ни постоеле.
Во 1969 година, судот во Минесота имаше случај со човек со име Џером Дали,
кому требала да ја одземе куќата што ја купил со кредитот кој му го доделила банката.
Неговиот аргумент бил тој дека договорот за хипотека ги обврзува двете страни
да стават легитимен облик на имот во замена.
Во правната терминологија, тоа се вика
"консидерација=обзир" (основа на договорот, договор основан на размена на една форма за друга)
Г-дин Дали објаснил дека парите, всушност, не се во сопственост на банката.
Затоа што се создадени од ништо во оној момент кога е потпишан договорот за заем.
Се сеќавате што рече "Модерната Механика на Парите" во врска со заемите?
Она што тие го прават, кога задолжуваат некој, е да бараат да потпише обврзници (ноти) во замена за кредит.
Резервите остануваат непроменети од овие трансакции.
Но, депозитните кредити создаваат нови додатоци на целосните депозити на системите на банките.
Со други зборови, парите не доаѓаат од нивните постоечки имоти.
Банките едноставно си ги измислуваат, не давајќи од себе ништо лично,
освен фиктивна доверливост на хартија.
Како што напредуваше случајот, се огласи и претседателот на тој суд, г-дин Морган.
И во својот личен меморандум, се потсетува дека Плеинтиф - претседателот на банката -
признал дека во соработка со Федералната Банка, создал пари
и кредити преку изводите.
Парите и кредитите настанале тогаш кога тие ги создале. Г-дин Морган признава дека
не постоел ниту еден закон или статут на САД кој му давал право да го прави тоа.
Законска "консидерација" мора да постои и да послужи на обврзникот.
Поротата сметала дека не постоела законска консидерација, и јас тука се согласувам.
Притоа поетски додавајќи, "Само Господ може да создаде нешто од ништо".
И покрај ова откритие судот го отфрлил барањето на банката за одземање на имотот, и така Дали си го задржал домот.
Импликациите на оваа судска одлука биле огромни.
Така секој пат кога позајмувате пари од банка, без оглед дали е во прашање стембен кредит, ќеш кредит или кредитна картичка,
парите кои вам ќе ви бидат дадена, не се само фалсификат, туку се и незаконит облик на "консидерација", односно сопственост.
Поради таа причина, договорот за отплата е бесмислен, затоа што банката никогаш не ни имала парите ниту имотот со кој би започнала.
Нажалост, таквите правни постапки се потиснати и игнорирани.
Додека играта на бескрајно богатење и бескрајно задолжување продолжува.
И тоа нас нè носи до крајното прашање:
Зошто?
За време на американската граѓанска војна, претстедателот Линколн одбил висококаматни кредити
кому ги понудиле европските банки и одлучил да го направи она што основачите на американската нација го практикувале.
Да создадат валута која е независна и ослободена од долгови.
Се вика "Гринбек".
Набрзо од кога е превземена оваа мерка, еден внатрешен документ
се појавил помеѓу приватните британски и американски интереси, во кој пишува:
"...ропството е поседување на работна сила и носи со себе грижа за работниците,
додека европскиот план... бил тој дека капиталот ги контролира работниците така што ги контролира нивните плати.
Тоа може да се направи преку контролирање на парите.
Нема да се дозволи Гринбекот... бидејќи тоа е нешто што неможеме да го контролираме.
Политиката на фракционарниот трезор,
поттикната од страна на Федералниот Трезор
која се проширила во пракса во повеќето банки во светот,
е всушност систем на модерно ропство.
Размислете, парите се создаваат од долг.
Што прават луѓето кога се во долг?
Се потчинуваат на работата за да можат да го отплатат долгот.
Но, доколку парите можат да се создадат само од долг,
како може општеството да биде ослободено од долгови?
Не може. И во тоа е поентата.
И тука е стравот од губење на имотот, во комбинација со борбата за опстанок,
со контантниот долг и инфлација вградени во системот,
измешано со неизбежниот недостаток во самите парични залихи,
истечени камати кои никогаш не можат да се отплатат.
Тоа го одржува "платеното ропство".
Трчајќи како глушец во тркало со уште милиони други.
Со цел да се засили моќта на царството
од кое најголема корист имаат елитите на врвот на пирамидата.
Затоа што, на крајот на денот,
за кој точно вие работите?
За банките!
Парите се создаваат во банките и неизбежно завршуваат во банките.
Тие се прави господари, заедно со корпорациите и владите кои ги поддржуваат.
Физичкото ропство подразбираше дека луѓето имаат храна и кров над глава.
Економското ропство подразбира дека луѓето сами се хранат и само се снаоѓаат за кров над главата.
Тоа е една од најгенијалните измами за општествена манипулација која некогаш е креирана.
И во сржта на сето тоа,
е невидливата војна против популацијата.
Долгот е оружје за да се покори и пороби општеството,
а каматата е муницијата на тоа оружје.
И, како што повеќето луѓе шетаат наоколу заборавајќи ја правата реалност,
банките заедно со владите и корпорациите
продолжуваат да ги шират своите тактики за економската војна
создавајќи нови бази
како што е Светската Банка
и Меѓународниот Монетарен Фонд (ММФ),
додека истовремено создаваат и нова врста на војници.
Раѓањето на "економскиот платеник".
Постојат два начини да се освои и пороби едно општество: Едно е со помош на меч. Друг е со помош на долгови.
Ние, економските платеници, сме одговорни за создавање на првото право глобално царство.
И работиме на различни начини.
Но, можеби наједноставниот од нив е да идентификуваме земји со многу ресурси, како нафта.
А потоа, да склопиме огромна работа (долг) со помош на Светската Банка или некои нејзините организации.
Но парите никогаш не одат во таа земја. Наместо тоа, тие пари одат кај нашите големи корпорации за проекти во тие земји.
Електрани, индустриски паркови, пристаништа...
Работи од кои само неколку луѓе би профитирале во таа земја.
Пред сè нашите Корпорации.
Но во суштина, ние не ги поседуваме поголемиот дел на луѓе во сето тоа. Како и да е, тие луѓе
ги претставуваат оние кои ќе ја задолжат целата земја.
Тоа е толку огромен долг кој не може да се врати. И тоа главниот дел на планот.
Тие не можат да го вратат!
И така, во еден момент, ние, економските платеници, одиме кај тие луѓе и им велиме "Слушајте,"
"Ни должите многу пари. Не можете да го вратите долгот. Па..."
"Продајте ни ја вашата нафта"
"и тоа ефтино, на нашите нафтени компании"
Дозволете ни да изградиме воени бази во вашата земја..."
Пратете ни ги вашите трупи заедно да се борат со нашите, таму негде во светот..."
"Ирак! Или гласајте за нас во Обединетите Нации"
Ги тераме да ги приватизираат своите електрани и енергетските мрежи
нивните водоводни и канализациски мрежи и да ги продадат на некои американски корпорации или на некои други
мултинационални корпорации.
И тоа е целата работа и толку е типичен начинот на кој работи Светската банка е ММФ.
Ги става земјите во долгови, и тоа толку големи што неможат да се отплатат!
И покрај тоа им нуди да си го рефинансираат тој долг и да плаќаат сè поголеми камати.
И се запрашувате тогаш ова
"нешто за нешто" што го нарекувате "добро владеење"
што во суштина значи дека тие мораат да ги продадат своите ресурси,
вклучувајќи многу социјални служби, нивните компании...
понекогаш и целиот образовен систем,
нивниот судски систем,
осигурувачкиот систем... на странски корпорации.
Така да тоа е двојно, тројно, четиристепено планирање
Првите економски платеници се појавија во раните 50-ти години на претходниот век
кога демократски е избран Мосадег
кој победи на изборите во Иран.
Тој беше сметан како "Надеж за Демократијата"
на Средниот Исток или воопшто во светот. Беше "Човек на Годината" според "Тајм Магазинот". Но...
една работа која ја донесе со себе беше идејата
сите странски нафтени компании да му плаќаат на иранскиот народ многу повеќе за нафтата која ја земале од Иран
така што иранскиот народ би профитирал од сопствената нафта. - Чудна политика -
Нас тоа не ни се допаѓаше, но се плашевме да го направиме она што нормално го правиме, а тоа е да пратиме војска.
Наместо тоа, еден ЦИА агент по име Кермит Рузвелт, роднина на Теди Рузвелт
кој отиде за неколку милиони долари и беше многу ефикасен и успеа да го исфрли Мосадег од престолот за многу кратко време
и го доведе Ках на чело на Иран, кој секогаш беше на служба на нафтата и беше многу ефективен.
Бомби го преплавија Техеран.
Еден воен офицер викна дека Мосадег се предал и дека неговиот режим како виртуелен диктатор е завршен.
Слики од Ках парадираа по улиците на чувства на
добредојденост.
Додека во САД, во Вашингтон, луѓето седеа и гледаа наоколу велејќи: "Ах, тоа беше ефтино и едноставно".
Така да тоа создаде и воспостави еден нов начин на манипулирање со земјата, создавајќи царство.
Единствениот проблем со Рузвелт беше тоа што тој беше агент-карта која ја имаше ЦИА
и кога би бил фатен, работите би биле многу посериозни, така да многу брзо во тој момент, беше донесена одлука,
да се употребат приватни консултанти кои би ги насочиле парите кон Светска Банка и ММФ или некои нивни под-агенции
да би донеле луѓе како мене, кои работат за приватни компании
така да доколку би биле фатени, американската влада не би била одговорна за ништо.
Кога Арбенз стана претседател на Гватемала, таа земја беше прилично под американската компанија "Јунајтед Фрут".
Големите меѓународни корпорации и Арбенз играа на оваа карта: "Ние сакаме да ја дадеме земјата на нашиот народ".
И тогаш кога тој стана моќен, ја спроведе политиката која секогаш би била
видена од народот како "коректна".
Тоа не ѝ се допадна на "Јунајтед Фрут",
така да изнајмија агенција за јавни односи
за да ги убедат САД
американскиот народ, луѓето, граѓаните на Америка, американските медиуми,
и американскиот конгрес... дека Арбенз е советска мерионета.
И доколку САД му дозволат да остане на положбата, советската чизма ќе го превземе тој дел од хемисферата.
И во тоа време постоеше голем страв од "црвениот терор", комунистички терор.
И така, да ја скратиме приказната, од оваа кампања
се донесе одлуката ЦИА и американската војска да го "тргнат" овој човек.
И всушност, тоа и го правевме. Пративме авиони, војници, шакали,
пративме сè што можевме за да го тргнеме. И го тргнавме
и веднаш чим беше тргнат од власта
новиот човек кој ја превзема власта се врати на старо за да би одговарало сè на големите интернационални компании.
Вклучувајќи ги тука и "Јунајтед Фрут".
Еквадор, долги години беше воден од про-американски диктатори.
Кои често беа брутални. Потоа беше одлучено да се направат прави демократски избори.
Хаиме Ролдос, главната негова цел, како претседател, беше
да се осигура дека Еквадор ќе ги искористи своите ресурси и така ќе му помогне на народот.
И победи! Убедливо.
Сите во Еквадор сакаа тоа да се случи.
Така да, почна да ја применува својата политика.
А тоа е, профитот од нафтата да го користи народот.
Па... нас во САД не ни се допадна тоа.
Јас бев, како еден од неколкуте економски платеници, пратен да го "сменам" Ролдос.
Да го поткупам, да му дадам дознаење... Знаете...
"Можете да станете многу богат, ако Вие и Вашата фамилија ја играте нашата игра".
Но ако продолжите да ја спроведувате политиката која сте ја започнале... Си одите!"
Не ме послуша...
После тоа беше убиен...
Кога се сруши авионот, целата област беше блокирана.
Пристапот беше дозволен само за американските војници од блиските бази и некои еквадорски официри.
Кога започна истрагата, два клучни сведоци "загинаа" во сообраќајна несреќа, пред да започнат да сведочат.
Многу многу чудни работи се поврзани за убиството на Ролдос.
Јас, како и сите луѓе кои го гледаа овој случај, немав никаков сомнеж дека е во прашање убиство.
И се разбира, јас како економски платеник знаев дека нешто ќе му се случи на Ролдос.
Дали државен удар или атентат, но знаев дека ќе биде елиминиран.
Затоа што не беше корумпиран, не сакаше да си дозволи да биде корумпиран
на начин на кој ние сакавме да го корумпираме.
ПАНАМА 1981
"Омар Торихос, претседателот на Панама, беше, знаете, еден од моите омилени луѓе.
Навистина ми се допаѓаше. Беше навистина харизматичен. Беше човек кој навистина сакаше да ѝ помогне на својата земја.
И кога се обидов да го поткупам, ми рече: "Види Џон...
Ме викаше Хуанито. Ми вели "Види Хуанито...
мене не ми требаат пари.
Она што навистина сакам е да однесувате со почит кон мојата земја.
Сакам САД да го платат долгот кон мојот народ за сите пропасти што ни ги направивте.
Сакам да бидам во позиција да можам да им помогнам на другите латино-американски земји при нивната независност.
И бидеме слободни од ужасниот притисок од север.
Вие луѓе многу силно нè искористувате. Сакам да се врати Панамскиот Канал
во нашите раце, во рацете на панамскиот народ. ТОа е она што го сакам.
Така да, пушти ме, не обидувај се да ме подмитиш."
Беше мај 1981 година, Ролдос беше убиен.
И Омар беше многу свесен за тоа. Торихос ја собра својата фамилија и ѝ рече
"Јас сум сигурно следниот, но добро е...
го направив она што требаше да го напрвам. Го повратив Каналот.
Каналот ќе биде во "наши раце". Само што завршија преговорите и го потпиша договорот со Џими Картер."
Во јуни истата година, само неколку месеци подоцна,
неговиот авион се сруши.
Тука немаше никаков сомнеж дека ЦИА ја имаше спонзорирано оваа егзекуција.
Огромна маса на докази постоеа дека еден од луѓето од обезбедувањето на Торихо
во последниот момент кога влегол во авионот, му подал мал диктафон на Торихо. Диктафон
во кој имаше бомба.
Интересно е како овој систем продолжи да се користи
прилично долго, со години после тоа. Освен тоа, економските платеници стануваа сè подобри и подобри.
Потоа доаѓаат неодамнешните случувања во Венецуела.
Во 1998 година, Хуго Чавез беше избран за претседател
кој доаѓа на чело на една земја која пред него имала многу корумпирани претседатели кои буквално ја уништија економијата на земјата.
Но Чавез беше и покрај тоа избран.
Чавез застана против САД
и тоа го направи така што бараше, пред сè, нафтата од Венецуела
да биде искористена така за да помогне на народот на Венецуела.
Па... нам во Америка тоа не ни се допадна.
И така во 2002 година
беше исцениран државен удар, за кој воопшто ниту јас
ниту другите се сомневаа, дали ЦИА стои позади ова.
Начинот на кој тој државен удар беше припремен
потсетуваше на оној што Кермит Рузвелт го направи во Иран
плаќајќи луѓе да излезат на улици,
да се бунат, да протестираат, да покажат дека Чавез е непопуларен.
Знаете, доколку соберете неколку илјади луѓе
да го направат тоа, телевизијата може да го прикаже
како целата земја да излегла надвор и работите почнаа да шират.
Освен тоа што во случајот со Чавез, тој беше
доволно паметен и имаше многу силни луѓе зад него,
така да го преживеаа тоа
што беше феноменален момент во историјата на Латинска Америка.
Ирак, всушност, е совршен пример за начинот
како целиот овој систем функционира. Така да, ние, економските платеници, сме првата линија на одбраната.
Влетуваме, се обидуваме да ја поткупиме власта
и да ја натераме да прифати огромни кредити
кои подоцна ги користиме како да би ги поседувале.
Ако ние не успееме, како што јас не успеав во Панама со Торихо или во Еквадор со Ролдос,
луѓе кој одбиваат да бидат корумпирани
тогаш втората линија на одбрана која ја праќаме се - Шакалите.
А тие или ќе ја срушат владата или ќе извршат атентат.
И, кога ќе се формира нова влада,
има да ги прифати правилата
Затоа што нивниот претседател знае што ќе се случи, ако не ги прифати нашите "понуди".
ВО случајот со Ирак, ниеден од тие две методи не успеа.
Економските платеници не успеаа да дојдат до Садам Хусеин.
Се обидувавме, се обидевме да го натераме да прифати еден договор многу сличен на оној кој Саудиска Арабија го прифати
Но тој не сакаше да го прифати.
Така да, пративме шакали да го елиминираат.
Не успеаа. Неговото обезбедување беше навистина многу добро.
После сè, во еден момент, Садам работеше за ЦИА.
Беше најмен да изврши атентат на неговиот претходник, и не успеа.
Но, го познаваше системот.
Така, во 1991 година, пративме трупи
и успеавме да ја победиме ирачката војска.
Бо тој момент, претпоставивме дека
Садам Хусеин ќе се појави од некаде.
Тогаш сигурно би можеле да го "средиле", се разбира,
но не го сакавме тоа. Тој, како и сите ние, беше едноставно силен човек кој ни се допаѓаше.
Ги контролираше луѓето. Помисливме дека тој може да ги контролира Курдите,
ќе ги држи Иранците во нивните граници и ќе ни дава нафта. И овој пат, моравме да употребиме војска.
Така да очекувавме дека ќе падне.
Економските платеници се вратија во Ирак во 1990 година
но без успех.
Да би успеале
Хусеин сеуште би си ја водел земјата. Би му ги продале сите авиони кој би ги посакал
и сè останато што би посакал, но тие не успеаа.
Шакалите не успеаа да го симнат, па моравме да пратиме војска
и овој пат ја завршивме работата
и го симнавме. И во тој процес создаден за нас,
една многу, многу корисна конструкција
успева да ја реконструира земјата која
најпрво ја уништивме. Што е многу добра работа ако поседувате
градежнички фирми, посебно оние големите.
Значи, во Ирак имавме три фази.
Економските платеници не успеаа.
Шакалите исто така не успеаа. И како конечна мерка, пративме војска.
И во таа смисла, навистина создадовме царство,
но го направивме тоа многу суптилно, во тајност.
Сите царства во минатото биле создадени со војска,
и сите знаеле дека војската ги гради царствата.
Британците го знаеле, Французите, Германците, Римјаните, Грците,...
и сите биле горди на тоа. Секогаш имале некаков изговор, како
што е на пример ширење на цивилизација, некаква религија, нешто во таа смисла,
но сите знаеле дека војската го прави тоа.
Ние не знаевме.
Најголемиот дел на луѓето во САД,
немаат појма дека живеат од бенефициите на тајното царство.
Дека денес постои повеќе ропство во светот отколку било кога претходно.
И тогаш ќе се запрашате, па... ако е тоа царство, тогаш кој е цар?
Очигледно, нашите претседатели не се цареви.
Цар е некој кој не е избран по пат на избори, кој не владее во ограничен рок,
и не поднесува извештаи никому.
Поради тоа, нашите претседатели не можеме да ги класифицираме на тој начин.
Но, имаме нешто, за кое може да биде еквивалентно на цар, и тоа нешто го нарекувам "корпоратократија".
Корпоратократијата е група на индивидуалци
која ги води најголемите корпорации.
И се однесуваат навистина како цареви на ова царство.
Ги контролираат нашите медиуми,
или преку директно поседување, или преку маркетинг.
Ги контролираат повеќето од нашите политичари
затоа што ги финансираат нивните кампањи,
или преку корпорациите
или преку личните доприноси
кои доаѓаат од тие корпорации.
Нив не ги бираме,
тие не служат одреден рок,
не поднесуваат извештаи никому,
и на самиот врв на Корпоратократијата, навистина не можете да речете
дали некоја личност работи за приватна корпорација
или за влада, бидејќи секогаш се движат напред-назад
Така да во еден момент имате личност која е претседател
на некоја голема градежничка компанија, како што е Халибартон
а во следниот момент, истиот тој е потпретседател на САД.
Или претседател кој е замешан во нафтениот бизнис.
И тоа е вистина, без обзир дали се демократи или републиканци на власт.
Го имате тоа движење напред-назад во круг.
И на тој начин, нашата влада е невидлива,
и политиката е водена од корпорациите
на едно или друго ниво. А потоа повторно
политиката на владата се води
од Корпоратократијата
и се презентира на владата
и постанува официјална политика.
Ова е многу удобен однос.
Не е никаква теорија на заговор.
Овие луѓе не треба да се соберат
и да прават нешто. Сите тие
во основа работат под една примарна претпоставка,
а тоа е да го зголемат профитот
без обзир на општеството и средината.
Овој процес на манипулација од страна на корпоратократијата
преку употреба на долгови, мито и политички соборувања се вика:
ГЛОБАЛИЗАЦИЈА
Како што Федералниот Трезор управува со американскиот народ
преку легално ропство, преку константно задолжување, преку инфлации и камати,
Светската Банка и ММФ управуваат на ист начин на глобалната сцена.
Основата е едноствна:
Да се стави земјата под долг, да се подели..
или да се корумпираат нивните лидери...
А потоа да се постават некои "услови" за "структурно спроведувачки политики"
кои се сочинуваат најчесто од следново:
Девалвација на валутата.
Кога ќе опадне вредноста на една валута, така паѓа и вредноста на сè она што се купува со таа монета...
Тоа создава простор, кој е потребен на "предаторските" земји,
до делот од нивните интереси.
Големо намалување на фондовите за социјални програми,
кое обично вклучува и образование и здравство,
правејќи компромис со здравјето и интегритетот на општеството, оставајќи ја јавноста изложлива
на експлоатација.
Приватизација на државните компании.
Тоа значи дека важните општествени системи ќе можат да се купат и да се
управуваат од странските корпорации кои профитираат.
На пример, во 1999 година Светската Банка инсистираше врз боливиската влада да ги продаде
своите ресурси и водоводниот систем, на нејзиниот трет по големина град, на американската корпорација "Бектел".
Кога се случи ова, цената за вода за веќе осиромашените граѓани
скокна до небо!
И така беше сè додека луѓето од Бектел не си го наплатија својот долг од договорот.
Потоа имаме либерализација на пазарот
или отворање на економијата кон странските корпорации
што доведува до масивни економски злоупотреби и манифестации
кои што се привлекување на транснационални корпорации и нивните мас-продукти
уништувајќи ги домашните производства и локалните економии.
Пример за ова е Јамајка,
која по прифаќањето на заеми и услови на Светската Банка
ги изгуби своите најпрофитабилни пазари поради увозот од западните земји.
Денес безброј фармери се без работа, бидејќи се немоќни да се натпреваруваат
со големите корпорации.
Друга варијанта на создавање бројни, невидливи, нерегулирани, нечовечни
слатки фабрики, кои ја земаат предноста и ја искористуваат економската потешкотија на една земја.
И на сето тоа, имате константни нерегуларности во производството, уништување на животната средина
кога ресурсите на една земја се често експлоатирани од страна на различни корпорации
кои како краен резултат произведуваат огромно загадување.
Најголемиот еколошки судски спор во светот, денес се одигрува во име на 30 илјади луѓе од Еквадор и Амазонија против
компанијата "Тексако" која денес е под сопственост на "Шеврон", така што е против "Шеврон", но нејзините активности се водени од "Тексако".
Тие проценија дека Ексон Валдез ја загадил Аљаска 18 пати помалку.
Во случајот со Еквадор, тоа не беше случајно. Нафтените компании намерно го сторија тоа; знаеја дека тоа што го прават им заштедува пари, наместо да ги употребат истите за да се соочат со отпадот по прописите.
Затоа, ако се осврнеме на кратко на активностите на Светската Банка, која е институција која силно тврди дека
помага на сиромапните земји и земјите во развој, таа не направи ништо друго освен тоа што ја зголеми сиромаштијата и бедата во тие земји.
Додека пак профитот на корпорациите расте.
Во 1960 година, разликата во приходите помеѓу 1/5 од светската популација и богатите земји, во однос на 1/5 на најсиромашните земји беше 30 спрема 1.
До 1998 година, таа разлика е 74 спрема 1.
Додека глобалниот бруто национален производ е покачен за 40% во период од 1970 до 1985 година, оној во сиромаштвото е покачено за 17%.
Додека во период од 1985 до 2000 година, оние кои живеат со помалку од еден долар дневно ги има повеќе за 18%.
Дури и Здружената Економска Комисија на Американскиот Конгрес призна дека успешноста на проектите на Светската Банка била едвај 40%.
Во доцните шеесетти години на минатиот век, Светската Банка интервенираше во Еквадор со големи заеми. Во следните 30 години, сиромаштијата во таа земја се покачи од 50 на 70%.
Невработеноста порасна од 15 на 70%. Јавниот долг скокна од 240 милиони на 16 милјарди долари, додека делот од тие средства, наменет на сиромашните,
падна од 20 на 6%.
Всушност, до 2000 година, 50% од еквадорскиот национален буџет мораше да се употреби за плаќање на долговите кон Светската Банка.
Многу е важно да се сфати следново: Светската Банка, всушност - Американската Банка, ги потпомага интересите на САД.
Затоа што САД држи вето на моќта на донесувањето на одлуки, со обзир на тоа дека е најголем снабдувач на капитал.
А од каде толку пари? Погодете: создаден е од чист воздух преку банкарскиот систем.
Од светските 100 најуспешни економии, како што е наведено во Глобалниот Бруто Производ, 51 се корпорации, а од тие 47 се од САД.
Волмарт, Џенерал Моторс, и Ексон се помоќни од Саудиска Арабија, Полска, Норвешка, Јужна Африка, Финска, Индонезија и многу други...
И, како што трговските бариери се рушат, валутите се манипулираат заедно со пазарот, и државните економии се превртуваат
во корист на глобалниот капитализам, царството се шири.
Сепак вие останувате пред вашиот 53цм екран и урлате за Америка и нејзината демократија. Не постои Америка! Не постои демократија!
Тука се само ИБМ и ИТТ и АТ&Т и ДуПонт, Дау, Јунион Карбајн и Ексон. Тоа се нациите на денешниот свет!
За што мислите дека зборуваат Русите денес? За Карл Маркс? Тие работат на линерани програмски графици, статистички одлуки,
теории, минимални и максимални решенија, и ја пресметуваат цената, веројатноста на нивните трансакции и инвестиции - исто како што и ние правиме!
Не живееме веќе во свет на нации и идеологии, г-дин Биел. Светот е мозаик на корпорации, неуморно одредени од непроменливите
пара-закони на бизнисот. Светот е бизнис, г-дин Биел.
Грубо земено, интеграцијата на светот како едно,
посебно во смисла на економска глобализација
и митските вредности на капитализмот во "слободниот пазар",
претставува вистинска "империја" во целата смисла на зборот...
Малкумина беа способни да избегаат од овие "структурни приспособувања" и "услови"
од Светската Банка, Меѓународниот Монетарен Фонд,
или Светската Пазарна Организација, оние меѓународни финансирачки институции кои,
несоодветно, но сепак го одредуваат она што е економска глобализација...
Толкава е моќта на глобализацијата што во нашиот животен век можеме да ја согледаме интеграцијата,
не секогаш подеднакво, на сите национални светски економии во еден единствен, слободен пазарен систем.
Светот го превземаа пребогати моќни бизнисмени кои управуваат со природните ресурси кои што нам ни се потребни.
Додека тие ги контролираат парите, ние мораме да добиеме пристап до сите тие ресурси.
Крајниот резултат ќе биде монопол базиран не на човечките животи, туку на моќта на корпорациите.
И, додека расте нееднаквоста, природно, сè повеќе и повеќе луѓе стануваат очајни. Така да естаблишментот ќе биде присилен да најде нови начини
за да се справи со сите оние кои ќе се обидат да го срушат тој систем. И така се раѓаат "терористите".
Терминот "терорист" е празен и дизајниран за секоја личност која ќе се обиде да го предизвика естаблишментот.
Ова не треба да ве збуни со измислената "Ал Каеда", чие име доаѓа од една компјутерска база на податоци на владата на САД, која инаку ги потпомагаше
Муџахедините во текот на 80-тите години.
"Вистината е во тоа дека не постои никаква исламистичка војска или терористичка група под име Ал Каеда. И секој информиран во разузнавачката служба го знае тоа. Но постои пропагандна кампања која ќе го убеди народот за постоењето на таков ентитет. Земјата која стои позади таа пропаганда е САД. - Робин Кук, Поранешен Секретар на Министерството за Надворешни Работи на Велика Британија
Во 2007 година, Министерството за Одбрана прими 161.8 милјарди долари за таканаречената "Војна против Тероризмот".
Според податоците на националниот центар за тероризам во текот на 2004 година, едвај 2000 луѓе биле убиени во терористички акции.
Од тој број, 70 биле Американци. Користејќи го овој број како општ просек, многу е интересно да се забележи дека двојно повеќе
луѓе умираат годишно од алергија на кикирики, отколку од терористички акции.
Во споредба со тоа, главната причина за смрт во Америка се срцевите заболувања кои годишно уништуваат по 450,000 луѓе.
И во 2007 година, владата за овој проблем издвоила околу 3 милјарди долари.
Тоа значи дека, владата на САД, во 2007 година потрошила 54 пати повеќе пари на спречување на тероризам,
отколку што било потрошено за превенција на болести, кои убиваат 6,600 пати повеќе луѓе отколку тероризмот.
Сепак, како што називот тероризам и Ал КАеда
се судски врежани во сите ударни вести
поврзани за било која акција - вперена против американските интереси
овој мит и понатаму се шири!
Во средината на 2008 година, Јавното Обвинителство на САД
предложи на Американскиот Конгрес
официјално да објави војна против фантазиите
да не го споменуваме јули во 2008, кога имаме повеќе од 1 милион луѓе
кои се на листата на терористи на САД.
Овие таканаречени анти-терористички мерки
секако немаат никаква врска со социјалната заштита
- сè што се работи е само за да се сочуваат овие установи
меѓу останатото и растечкиот анти-американски сентимент
и на домашен и на меѓународен план
кој е правно заснован на алчната корпорациска империја и нејзиното ширење
кое го експлоатира цел свет.
Правите терористи на овој свет нема да ги сретнете во темниците и по полноќ
како викаат "Алах Акбар" (Алах е голем) пред некоја насилничка акција.
Правите терористи носат одела од 5000 долари,
и работат на највисоките позиции во финансиските сектори, влади и фирми
И, што треба ние да направиме?
Како да сопреме еден систем базиран на алчност и корупција, кој има толкава моќ?
Како да го сопреме ова девијантно групно однесување, кое нема сочувство
за, да речеме, милиони поколени луѓе во Ирак или Авганистан?
За да би можеле корпорациите да ги контролираат енергетските ресурси и производството на опиум за да профитира Вол Стрит.
Пред 1980 година, Авганистан произведуваше 0% од светскиот опиум.
Од кога се здружија Муџахедините со САД и ЦИА за да ја добијат војната против СССР, до 1986 година тие го покриваа 40% од светското производство на опиум.
До 1988 година, снабдуваа 80% од светскиот пазар на опиум.
Но потоа, нешто неочекувано се случи.
Талибанците дојдоа на власт, и до 2000 година го уништија поголемиот дел од полињата со опиум.
Производството падна од 3000+ на 185 тона, намалување за 94%!!!
9 Септември 2001 година, комплетен план за инвазија на Авганистан беше на масата на претседателот Буш.
Два дена подоцна, си го добија и својот "изговор".
Денес производството на опиум во Авганистан кое го контролира Америка,
преминува 90% од светскиот хероин, соборувајќи нови рекорди скоро секоја година.
Како да сопреме систем основан на алчност и корупција?
Кој ја осуди сиромашната популација на "слатко-шопинг-ропство" заради користи на Авенијата Медисон..
Или систем каде што инженерите монтираат лажни терористички напади поради манипулација?
Да создадат систем и да вградат модели на социјално функционирање кој бесконечно експлоатира.
И систематски да ја намалат слободата и да ги прекршуваат човековите права.
Да би заштитиле сè од свој недостаток.
Како да се соочиме со бројните корпорации и институции?
Како што е Советот за Надворешна Безбедност, Трилатералната Комисија и Билдерберг Групата?
И други недемократски "избрани" групи.
Кои зад затворени врати ги контролираат политиките, финансиските, социјалните и другите аспекти и елементи на нашите животи.
Со цел да се најде тој одговор, прво мораме да ја најдеме вистинската потсвесна причина
Затоа што факт е дека, себичноста, корупцијата, моќно и профитабилно ориентираните групи не се правиот извор на проблемот
Тоа се симптоми!
Алчноста и трката за профит не се резултат на непроменливиот човечки темперамент...
... алчноста и стравот од немаштија се всушност создадени и засилени...
Директната последица од тоа е дека ќе треба да се убиеме меѓусебе за да би можеле да опстанеме и преживееме.
Бернард Лиертаер - Основач на Европскиот Монетарен Систем
Моето име е Жак Фреско, и сум индустриски дизајнер и социјален инженер.
Многу ме интересира општеството кое би развило систем на живеење кој би бил одржлив за сите.
Пред сè, корупцијата во светот е измислен од монетарниот систем, тоа девијантно однесување, однесување кое е деструктивно и лошо по добриот човек. Гледајте, вие се соочувате со човечко однесување,
а човечкото однесување по сè изгледа е одредено од средината.
Што значи дека, ако сте родени како индијанец и никогаш не сте виделе ништо друго
ќе се држите за тие вредности. Ова и тоа како важи за нациите, за индивидуалците, за фамилиите кои се обидуваат да ги ограничат своите деца
на одредена вера во нивната земја и да ги натераат да се чувствуваат како дел од таа земја.
И така градат општество, кое тие го викаат "утврдено".
Утврдуваат делотворен начин на гледање на работите и се стремат да го одржат тоа така
секаде. Сите општества настаналувале, а не се утврдувале.
Борејќи се против нови идеи кои ќе се разликуваат од оние кои тоа утврдено општество ги застапува и спроведува.
Владите прават сè за да ја задржат моќта. Народот не е избран на политички избори за да би донел одлуки и да смени работи.
Тие се ставени таму, за да ги одржуваат работите онакви какви што веќе се.
Така да, видете, основата на корупцијата не е во нашето општество.
Да го разјасниме тоа. Сите нации се во основа корумпирани бидејќи одржуваат некакви постоечки институции.
Тука не мислам да воздигнам или понижам било која нација, но комунизмот, социјализмот, фашизмот,
системот на слободно тргување и сите други под-култури се исти.
Во основа сите се корумпирани.
Најфундаменталната карактеристика на нашите општествени институции
е стремежот кон самозачувување, без разлика дали се работи за корпорација, религија или влада,
најголемиот интерес е да се сочуваат овие институции.
На пример, последната работа која една нафтена компанија би посакала е да се создаде нов облик на енергија кој би бил надвор од нивната контрола.
Затоа што таа компанија ќе стане помалку релевантна на пазарот.
Исто како што ладната војна и колапсот на Советскиот Сојуз беше всушност,
начин да се сочува и одржи економската и глобална хегемонија на САД.
Слично на тоа, религијата ги условува луѓето да се чувствуваат грешни поради своите природни нагони,
секоја од нив тврдејќи единствен излез до опростување и спас.
Во срцето на ова институционално самоуништување лежи монетарниот систем.
Бидејќи парите се тие кои обезбедуваат средства за моќ и опстанок.
Со тоа, само сиромашните луѓе ќе бидат присилени да крадат за да би преживеале,
тоа е природен нагон да направите нешто за да би преживеале во свет на институции и профит.
Ова додатно отежнува да се променат профитабилно ориентираните институции,
затоа што го загрозуваат не само опстанокот на големите групи на луѓе,
туку и страстниот материјалистички животен стил асоциран со богатство и моќ.
Со тоа, парализирачката неопходност да се променат институциите
без обзир на нивната социјална релевантност, е длабоко поткопана во потребата за пари или профит.
"Што јас имам од тоа?" би можеле да помислат луѓето.
И ако човек заработува продавајќи одреден производ,
ќе се бори против постоењето на друг производ кој може да го загрози.
Затоа, луѓето не можат да бидат фер. И не можат да веруваат едни на други.
Ќе дојде некој и ќе ви рече: "Ја имам правата куќа што ви е потребна..."
Тој е продавач.
Кога докторот ќе ми рече: "Мислам дека едниот бубрег ќе ви откаже".
Не знам дали тој доктор се обидува да си ја отплати јахтата или навистина ќе ми откаже бубрегот.
Тешко е да се верува на луѓето во монетарниот систем.
Ако дојдете во мојата продавница и јас ви кажам
"Оваа ламва е многу убава, ама онаа во соседната продавница е уште поубава",
Не би опстанал долго во мојата работа. Не оди така.
Ако сум морален, не оди.
И кога ќе речете "индустријата се грижи за луѓето" - тоа не е вистина
Тие не можат да си дозволат етичност.
Така да вашиот систем не е креиран да им служи за општо добро на луѓето.
Невработеноста не би постоела во овие размери
кога тие би се грижеле за луѓето.
Индустријата не се грижи за тоа.
Вработуваат луѓе само затоа што сеуште не се автоматизирани нивните фабрики.
Затоа немојте да зборувате за пристојност и етика, затоа што тие работи не постојат во бизнисот.
Без разлика на општествениот систем, важно е да се налгаси тоа;
дали е фашистички, социјалистички, капиталистички или комунистички;
механизмот е секогаш ист, а тоа се парите, работата и трката за профит.
Комунистичка Кина не е ни ништо помалку капиталистичка од Америка.
Единствената разлика е степенот на државните интервенции во претпријатијата.
Реалноста е тоа дека "Монетарната доктрина", да ја наречеме така, е основниот механизам
кој ги предводи интересите на сите земји на планетата.
Најагресивната и затоа најдоминантната варијација на оваа монетарна доктрина
е системот на слободни претпријатија.
Основната перспектива која први ја истакнаа економистите на слободното тргување
како Адам Смит,
е тоа дека, сопствениот интерес и конкуренција водат до општествен напредок,
додека самата конкуренција претставува поттик кој ги мотивира луѓето да оптстојуваат.
Меѓутоа, она што се премолчи е тоа како економијата базирана на конкуренција
(неминовно) води до стратешка корупција, овозможува зацврстување на богатствата,
социјално раслојување, технолошка парализа, злоупотреба на работата
и на крај водат до прикриена форма на диктаторско владетелство на
богатата елита.
Зборот "корупција" е често дефинирана како - морална перверзија.
Доколку компаниите фрлат токсичен отпад во океан за да би заштедиле пари,
луѓето тоа го препознаваат како корумпирано однесување.
На малку суптилно ниво,
Кога Волмарт ќе дојде во мало гратче и ќе примора малите бизниси да се згасат затоа што се немоќни да се натпреваруваат,
се создава сива зона.
Што е тоа што Волмарт прави погрешно?
Зошто би се грижеле за некоја Мамина и Татина продавница која тие ја уништуваат?
И уште посуптилно,
Кога луѓето ги отпуштаат од работа поради некоја нова машина
која ја завршува работата за помалку пари,
луѓето тоа го прифаќаат
здраво за готово.
Не ја гледаат корумпираната нехуманост во таквиот чекор.
А факт е дека:
без разлика дали фрлаат токсичен отпад, дали имаат монополско претпријатие или дали ја намалуваат работната сила
мотивот е секогаш ист!
Профит!
Сите тие се различни нивоа на истиот самоодржувачки механизам
кој секогаш ја става заработката пред добробитието на луѓето.
Самата корупција не е некој нуспродукт на монетарната доктрина.
Таа е нејзиниот темел!
И додека повеќето од луѓето ја приметуваат оваа тенденција на едно или друго ниво,
повеќето повеќето сепак остануваат наивни кон ширењето на овој
себичен механизам, што претставува водечки менталитет
во општеството.
"Откриени доверливи документи докажуваат дека покрај тоа што компанијата апсолутно знаела
дека лекот кој бил заразен со ХИВ вирусот,
го повлекоа од американскиот пазар, и затоа го "бутнаа" во Франција, значи Европа, Азија и Латинска Америка."
Американската влада дозволи да се случи тоа. ФДА (Агенција за контрола на храна и лекови на САД) дозволи да се случи тоа.
И сега владата упорно ја врти главата на другата страна.
Илјадници невини хемофиличари умреа од вирусот СИДА.
"Оваа компанија апсолутно знаеше дека лекот е заразен со ХИВ, но го направија ова бидејќи сакаа да се случи оваа ужасна катастрофа од која
направија профит" - MSNBC извештај за Бајер
Ете гледате, имате вградена корупција.
Сите ние лажеме,
и од тоа не можете да извлечете нешто пристојно и добро.
Полтиката
...чувство кога не знаат кој да изберат на изборите
Размислуваат демократски,
што е невозможно во монетарната економија.
Доколку имате доволно пари, да бидете избрани на некое место, позиција во власта -
тоа не е демократија. Затоа што таква демократија им одговара на оние кои се во позиција и далеку пред оние кои немаат пари.
Така да тоа е сеуште во суштина диктатура на елитата
и финансиските моќници.
"Или можеме да имаме демократија во оваа земја или можеме да имаме големо богатство во рацете на неколкумина, но не можеме да ги имаме и едното и другото." - Луис Брандејс, врховен судија
Интересно е да се набљудува и примети како некои наизглед непознати личности
магично се појавуваат на сцената како претседателски кандидати.
И пред да трепнете, некако сте оставени да бирате помеѓу мали групи...
екстремно богати луѓе,
кои сомнително имаат слични широки погледи на општеството.
Очигледно е дека се работи за шега.
Луѓето чии имиња се на избирачките кутии, бидејќи тие се веќе избрани
затоа што се прифатени од естаблишментот и финансиските кругови кои го припремаат цело тоа шоу.
Сепак, многу луѓе кои ја сфатиле оваа илузорна демократија,
често помислуваат: Само кога би можеле да донесе искрени, морални политичари на власт"
тогаш би било во ред.
Се разбира, оваа идеа изгледа разумно во нашиот обликуван свет,
но тоа е нажалост уште една заблуда.
Затоа што, она што е навистина важно,
политиката на институциите и со тоа и самите политичари,
е дека тие немаат никаква релевантност во она што го прави светот и општеството да функционираат.
Не се политичарите оние кои ги решаваат проблемите.
Тие ги немаат основните технички можности.
Не знаат како да ги решат проблемите. Дури и да би биле искрени, не би знаеле како да решаваат проблеми.
Инженерите се оние кои градат фабрики за десалинизација.
Тие се оние кои ви даваат струја.
Кои ви даваат моторни возила, кои ја загреваат вашата куќа и ја ладат во текот на летото.
Технологијата е онаа која ги решава проблемите, не политиката.
Политиката не може да ги реши проблемите, едноставно затоа што не се обучени за да го направат тоа.
Многу малку луѓе денес застануваат и размислуваат: Што е тоа што ни го подобрува животот?
Дали се тоа парите? - Очигледно дека не.
Човек не може да јаде пари или да ја наполни колата со пари за да ја вози.
Дали е тоа политика? Сè што работат политичарите е тоа да носат закони,
да изгласуваат буџети, и да објавуваат војни.
Дали е религијата? Се разбира дека не е, религијата не создава ништо
освен што им пружа фиктивна емотивна утеха на оние на кои им е потребна.
Правата дарба која ние луѓето ја имаме,
која е заслужна за сè што ни го подобрило животот како луѓе,
е технологијата.
Што е технологијата?
Технологијата е молив, кој ни овозможува да ги пренесеме нашите идие и мисли на хартија и да комуницираме.
Технологијата е автомобил, кој му овозможува на човекот да патува со поголема брзина од онаа која му ја дозволуваат нозете.
Технологија се наочари, кои овозможуваат подобар вид на оние на кој им е потребен.
Применетата технологија е всушност додаток на човековите атрибути
кој го намалува напорот на човекот, ослободувајќи го од одредени рутини или проблеми.
Замислете каков би ви бил животот денес без телефон
или без рерна, без компјутери, или авион.
Сè во вашата куќа, што си ги земате "здраво за готово", од ѕвоно до маса
машини за перење садови, итн... е технологија создадена од креативноста и генијалноста на техничарите, инженерите и научниците
Не од пари, од политика, или од религија.
Тоа се лажни институции.
И ако му пишете на вашиот министер, тоа е фантастично.
Ќе ви речат, "Пишете на вашето министерство ако сакате нешто да се направи"
Луѓето во Вашингтон би биле предводници во технологијата.
Предводници во човековото учење, во борбата против криминалот.
Сите фактори кои го обликуваат човечкиот живот.
Не морате да пишувате на вашето министерство. Какви луѓе се тие кои се поставени да ги работат тие работи?
Иднината ќе има доста проблеми... И прашањето кое го поставуваат политичарите е:
"Колку би чинел тој проект?"
Прашањето не е: "Колку ќе чини?"
Туку: "Дали ги имаме ресурсите?"
А ние денес имаме толку многу ресурси
да го здомиме секој, да направиме болници низ светот,
да изградиме училишта низ светот, најдобрата опрема за подучување
и за истражувања во медицината.
Така да, видете, сето тоа го имаме, но живееме во монетарен систем.
А во монетарниот систем постои само профит.
И кој е основниот механизам кој го одржува профитот, освен себичниот интерес?
Што е тоа што ја одржува оваа константна игра?
Дали е тоа високата ефикасност и одржливост?
Не.
Тоа не е дел од нивниот дизајн.
Ништо што е создадено во профитабилно ориентираното општество не е ни одблизу создадено за да би било ефикасно и одржливо за луѓето.
Да би било, не би постоеле мулти-милијардерски автомобилски индустрии.
Ниту пак еден просечен животен век за поголемата електроника би бил помал од 3 месеци, пред да стане бескорисна и застарена.
Дали е тоа изобилие?
Апсолутно не.
Изобилието, базирано на законите на снабдување и побарувачка, е всушност негативно.
Доколку една компанија која продава дијаманти пронајде 10 пати повеќе дијаманти од вообичаената количина,
тоа значи дека снабдувањето ќе биде зголемено и цената и профитот од дијаманти ќе падне.
Факт е дека ефикасноста, одржливоста и изобилието
се непријатели на профитот.
Поинаку речено, механизмот за создавање недостаток и оскудност, создава профит.
Што е оскудност? - Одржување на цената на еден производ, со цел да се ограничи наговата достапност на пазарот.
Создавањето на недостаток од дијаманти ја покачува цената на дијамантите.
Тие ги гореа дијамантите во рудникот за дијаманти Кимберли. Направени се од јаглен. Така ја држат цената горе.
И тогаш, што значи оскудноста за општеството? Без разлика дали е природна или е преку манипулација?
Таа е доход за индустријата.
Тоа значи дека одржливоста и изобилието никогаш нема да бидат возможни во нашето профитабилно ориентирано општество.
Затоа што едноставно одиме против самата природа и нејзината структура.
Со тоа, невозможно е да имаме свет без војни и сиромаштија.
Невозможно е да ја унапредиме тецхнологијата до нејзинот најефикасен и најпродуктивен степен.
И најзагрижувачки,
невозможно е да се очекува од човечките битија да се однесуваат морално и пристојно.
Човечка природа или човечко однесување?
Лиѓето го користат зборот "инстинкт", затоа што не можат да се ослонат на своите однесувања.
Седат и оценуваат со својот недостаток на знаење, и велат
"Луѓето се создадени на одреден начин", "алчноста е природна работа",
како да работеле со години на тоа. И тоа не е ништо помалку природно од носење на одело."
Она што сакаме да направиме е да ја елиминираме причината на проблемите.
Да го елиминираме процесот кој произведува алчност, фанатизам и предрасуди,
искористување меѓу нас и елитизмот.
Елиминирајќи ја потребата за затвори. Секогаш сме се соочувале со овие проблеми, бидејќи отсекогаш сме живееле во оскудност,
ценкање, а монетарниот систем произведува оскудност.
Ако го искорените сето она што го викате
социјално непогодно однесување,
сето тоа ќе исчезне.
Некој вели: "Па слушај, тоа е вродено?" - Не, не е.
Не постои човечка природа, постои само човечко однесување,
и тоа е она што отсекогаш се менувало низ историјата.
Не сте родени со фанатизам, алчни и корумпирани,
и мрзливи. Сето тоа го добивате од општеството.
Војната, сиромаштијата, корупцијата, гладта, мизеријата, човечкото патење
тоа не може да се промени во монетарниот систем. Или ќе има многу мали безначајни промени.
Ќе биде потребно редизајнирање на нашата култура, нашите вредности, и тоа мора да биде во согласност
со постоечките капацитети на Земјата, не нечии човечки мислења
или политички гледишта "каков би требало да биде светот", или некое религиски гледиште
на тоа како да се водат човековите напредоци.
И за тоа говори "Проектот Венера".
Општеството за кое ќе говориме
е општество ослободено од старите празноверија,
затоворања, затвори, полициски суровости и закони.
Сите закони ќе исчезнат
како и професии кои што не се веќе потребни
како берзански брокери, банкарски советници.
Ќе исчезнат! Засекогаш!
Веќе нема да биде важно
кога ќе сфатиме дека технологијата,
предводена од човечката генијалност,
е таа која го ослободува човештвото и ни го подобрува квалитетот на животот.
Тогаш ќе сфатиме дека нашиот најважен фокус
е интелигентно управување со природните ресурси.
И токму од тие ресурси ги црпиме средствата
кои нам ни овозмпожуваат континуиран пат до просперитетот.
Разбирајќи го ова, гледаме
дека парите преставуваат основна пречка до овие ресурси
затоа што скоро сè има своја финансиска цена.
Зошто ни се потребни пари за да ги црпиме овие ресурси?
Заради вистинскиот или претпоставе недостаток од овие ресурси.
Обично не плаќаме за воздухот и за водата од чешма
затоа што ја има прилично,
нејзината продажба би била бесмислена.
Поради тоа, логично говорејќи
доколку изворите и технологиите кои ги користиме за да изгадиме било што во општеството,
како што се куќи, градови и превоз
би постоеле во изобилство
не би имало причина истите да се продаваат.
Исто така, доколку автоматизацијата и механизацијата би биле толку напредни
што би довело до прекин на потребата за човечката работа
не би постоела причина да имаме работа.
Кога би се погрижиле за овие општествени аспекти
не би имале воопшто потреба за пари.
Останува основното прашање:
Дали на земјата имаме доволно ресурси
и технолошко знаење
за да направиме општество со такво изобилство
во кое сè што сега имаме би било достапно без цена
и без потреба за потчинетост преку вработувањето.
Да, имаме!
Имаме ресурси и технологии
кои ни го овозможуваат тоа
да го подигнеме животниот стандард толку високо
што луѓето во иднината би гледале на нашата цивилизација
и би се чуделе, колку сме биле примитивни и незрели.
"Проектот Венера" предложува
потполно друг систем
кој е во тек со најновите знаења.
Никогаш не сме ги прашале научниците:
"Како да создадеме општество кое би ги елиминирало досадните и монотони работи,
несреќи во превозот,
како да овозможиме на луѓето подобар животен стандард,
како да ги елиминираме отровите од нашата храна,
и како да обезбедиме енергии кои се чисти и ефикасни,
како да создадеме економија базирана на природните ресурси?" Сето тоа можеме да го постигнеме.
Главната разлика измеѓу економијата базирана на природни ресурси и монетарниот систем
е во тоа што е ресурсно базираната економија е заинтересирана за луѓето
и нивната благосостојба,
додека пак монетарниот систем е толку изопачен
што интересот на луѓето е во втор план,
ако воопшто и постои.
Исходот кој се бара е:
колку пари можеш да добиеш.
Доколку постои проблем во општеството и не можете да заработите пари за да би решиле тој проблем,
тогаш тоа не може да биде направено.
Изворно базираната економија всушност не е ни блиска со ништо што е пробано до сега.
И со сета наша технологија која ја имаме денес, можеме да создадеме избилство.
Може да се употреби за да си го подобриме животот.
Изобилството ширум светот е можно ако мудро ги употребиме нашите технологии
и ја сочуваме природната средина.
Тоа е многу поинаков систем
И многу е тешко да се говори за него
бидејќи јавноста не е доволно информирана
на кое ниво е нашата технологија денес
Енергија
Во моментов, не мораме да користиме фосилни горива.
Не мораме да користиме било што што би може да го загади нашето природно опкружување
Постојат многу извори на енергија
Алтернативните енергетски решенија кои ги "турка" естаблишментот, како
хидроген, биомаса, па дури и нуклеарната енергија се непотребни, опасни
и постојат само за да би ги одржале профитните структури кои индустријата ги создаде.
Кога ќе погледнеме позади тие пропагани и себични решенија
ставени во прв ред од страна на енергетските компании
ќе пронајдеме бескраен низ на
чисти, во изобилство, обновливи извори на енергија.
Соларната и енергијата од ветар се добро познати на јавноста.
Но вистинските можности на овие извори остаа недоречени.
Соларната енергија која ја добиваме од Сонцето ја има толку многу
што еден саат светлина на пладне содржи повеќе енергија
отколку што цел свет троши за една година
Кога би можеле да фатиме една стотина од оваа енергија, светот никогаш повеќе не би морал да користи
нафта, гас или било што друго.
Прашањето не е во достапноста на таа енергија
туку технологијата која може да ја обработи
а денес имаме толку многу современи средства
кои што би можеле да помогнат да се постигне таа цел,
кога не би биле спречувани од потребата на оние кои сакаат удел во пазарот
со веќе воспоставените енергетски структури.
А тука е и енеријата од ветар.
Енергијата од ветар долго беше сметана како слаб извор
и бидејќи зависеше од локациите, односно од гео-положбата, беше сметана за непрактична.
Ова едноставно не е вистина.
Американското Министерство за Енергија призна во 2007 година
дека кога само 3 од вкупно 50 американски држави би искористувале енергија од ветар
целата нација би била снабдена со струја.
И тука се помалку познатите извори на енергија како што се плима и брановите.
Енергијата на плимата се добива од плимата и осеката во океаните.
Поставувањето на турбините кои би го "фаќале" движењето на водата, генерира енергија.
Во Велика Британија постојат 42 места погодни за ваков вид на искористување на природните ресурси.
Прогнозирајќи дека 34% од вкупната енергија во Велика Британија би можела да доаѓа од овој вид на енергија.
Силата на брановите, која црпи енергија од површинското движење на водата во океанот
се проценува дека има глобален потенцијал кој може да достигне и до 80,000 терават/часови годишно.
Тоа значи дека 50% од вкупната потрошувачка на енергија на планетата може да се покрие само од овој извор.
Сега, многу е важно да се нагласи дека
плимата, брановите, соларната и енергијата од ветар
не бараат употреба на никаква друга енергија пред нив
како што е кај јагленот, нафтата, биомасата, хидрогенот, и сите други
Во комбинација на само овие четири извори на енергија, доколку ефикасно се искористат низ технологијата,
би можеле да го снабдуваат светот засекогаш.
Кога го велиме тоа, постои еден друг извор на чиста и обновлива енергија, која е најголем адут...
Геотермалната Енергија.
Геотермалната енергија се создава во ткн. топлотни шуплини
кои, низ едноставни процеси за користење на вода, може да генерира масивни количини на енергија.
Во 2006 година извештајот на МИТ (Технолошкиот Институт од Масачусетс) за геотермалната енергија објави дека
13,000 ZJ (зетаџули) се моментално достапни во земјата
со можност 2,000 ZJ лесно да се спроведат во цевки користејќи напредни технологии.
Вкупната потрошувачка на енергија на сите земји на планетата
е околу 0,5 ZJ годишно!
Ова значи практично дека земјата може да биде обезбедена со енергија во наредните 4,000 години
само од овој извор!
И кога ќе сфатиме дека генерацијата на топлина на земјата
може да биде обновена, оваа енергија ја имаме бесконечно.
Може да се користи засекогаш!
Овие извори на енергија се само некои од чистите и обновливи видови на енергија кои ни се достапни.
И како што проаѓа времето, ќе пронаоѓаме сè повеќе.
Големиот план за реализација е да ги искористиме овие енергии, кои ги имаме во изобилство, без потреба да ја загадуваме животната средина со
традиционалните методи или, поточно, со цени!
А што е со транспортот?
Претежно видовите на транспорт во нашето сегашно општество се авион и авто сообраќајот, за кои што е потребано фосилно гориво за да се движат.
Во случајот со автомобилите, потребната технологија на батерии - акумулатори
која би дала напојување на електричните автомобили, кои достигнуваат брзина и до преку 160 км/ч
кое би барала полнење на секои 320 км - постои!
И постоеше уште пред многу години.
Меѓутоа, поради патентот на батериите, кои ги контролира нафтената индустрија
кои ја ограничуваат нивната моќ да го одржуваат и контролираат пазарот
во комбинација со политичките притисоци од сферата на енергетската индустрија
пристапноста и достапноста до овие технологии се ограничени.
Не постои апсолутно ниедна причина, освен чистите, корумпирани желби за профит,
зошто сите автомобили на планетава не би биле електрични
и воедно чисти, без ни малку потреба за бензин.
Што се однесува до авионите, време е да сфатиме
дека овој начин на патување е залуден,
гломазен, тромав, спор и произведува многу повеќе загадување.
Ова е маг-лев воз.
Користи магнети за погонот.
Во потполност е обесен од магнетните полиња
и побарува помалку од 2% енерија која што
ја користат авионите. Возот нема тркала,
така да нема од што да излета. Моменталната максимална брзина на оваа верзија
на маг-лев возот,
која се користи во Јапонија, е 582 км/ч.
Меѓутоа, оваа верзија е многу застарена.
Организацијата со име ЕТ3 која е поврзана со Проектот Венера,
изгради маг-лев базиран на цевки кој може да патува со брзина и до 6,400 км/ч.
Во неподвижна неотпорна цевка, која може да биде над земја или под вода.
Замислете дека патувате од Лос Анџелес до Њу Јорк на ручек
Или од Вашингтон до Пекинг за 2 саати.
Ова е иднината на континенталното и интерконтиненталното патување.
Брзо, чисто, со дел од енергијата која денес се користи за истите потреби.
Всушност, бчлагодарејќи на маг-лев технологијата, напредните акумулатори и геотермалната енергија
никогап не би постоела потреба за повторно согорување на фосилни горива.
И ова можеме да го напраиме одма, доколку не би биле спречени од страна на парализирачките профитабилни структури.
Работа
Денес Америка се стреми кон фашизам.
Постојат склоности поради доминирачките филозофии и религии кои го воздигнуваат фашистичкиот начин на гледање.
Американската индустрија е всушност фашистичка институција.
Доколку не сте го сфатиле тоа, во моментот кога ќе го пријавите вашето доаѓање на работа, ќе се разбудите во диктатура.
Вграден ни е поимот "почит" во работата. И кога навистина ќе погледам на тоа, јас тоа го гледам како платено ропство.
Роден си со убедување дека треба да "живеете од својата пот".
Тоа ги уназадува луѓето. Да се ослободат луѓето од тешките и повторливи работи кои ги затупуваат. Така ги ограбувате.
Во нашето општество, општество кое ги користи природните извори, машините ги ослободуваат луѓето.
Видете, не можеме да го замислиме сето тоа, бидејќи никогаш не сме живееле во таков свет.
Ако погледнеме назад низ историјата, ќе видиме многу јасен стандард каде што машините полека ги заменуваат луѓето во работата.
Од исчезнувањето на лифт-момчето сè до потполно автоматизираните фабрики за автомобили.
Факт е дека, како што се развива технологијата, потребата за човечката работа ќе исчезне.
Ова создава вистински судир, кои ја потврдуваат лажниот монетарно базиран систем заснован на човечката експлоатација.
Затоа што човечкото вработување е во директна спротивност со технолошкиот развој.
Со тоа имајќи го во предвид основниот приоритет за профит од страна на индустријата,
луѓето со текот на времето ќе престанат да работат и машините ќе ги заменат.
Кога фабриката ќе стави машини наместо да го скрати работното време, таа го намалува бројот на вработени.
Вие го губите вашото работно место и имате право да се плашите од машините.
Во економијата која е базирана на високи технологии, конзервативно е да се рече
дека околу 90% од моменталните занимања ќе бидат обавени од машини,
ослободувајќи ги луѓето без повеќе да служат некому. Бидејќи тоа е поентата на технологиите.
И со текот на времето, со нано технологиите и другите современи и напредни форми на науката
не е толку далеку да се види како сложените медицински процедури ги обавуваат истите процедури како и машините.
И базирано на моделот со многу поголема стапка на успешност отколку што луѓето денес можат.
Патот е јасен, но нашата монетарно базирана економија,
која бара работа за плата, го блокира тој прогрес.
Работата им е потребна на луѓето за да би можеле да преживеат. Овој систем мора да си оди,
или никогаш нема да бидеме слободни како луѓе и технологијата ќе биде константно парализирана.
Имаме машини кои пречистуваат канализацијата и нè ослободуваат нас луѓето да го правиме тоа.
Така да, гледајте на машините како на продолжена рака на човечкото делување.
Затоа, многу други професии денес не би постоеле во изворно базираната економија,
како што е, да речеме, било што што е поврзано за управување на финансиите, рекламирајќи го таквиот систем.
Затоа што без пари, најголемиот дел од криминалот кој што се случува денес, никогаш не би постоел.
Навистина сите форми на криминал се последица на монетарниот систем, или директна
или преку нервоза нанесена од финансиската изопаченост.
Со тоа самите закони еден ден ќе можат да исчезнат.
Наместо да постават знак "возете внимателно - патот се лизга"
ќе ставите абразив на автопатот за да не биде лизгаво.
И кога пијана личност ќе вози автомобил
и автомобилот се ниша по патот
тука е едно мало нишало
кое ќе го враќа на патот занесениот автомобил и така ќе го застане покрај патот.
- Не е закон. Решение!
Врадите радар и сонар во автомобилите
за да не би можеле да се судрат.
Законите кои ги создаваат луѓето се обиди
да се соочат со моменталните проблеми.
И не знаејќи како да ги решат -
тие прават закони.
Во САД, најприватизирачката
и најкапиталистичката земја на светот,
не е изненадувачки тоа дека е и
земја која има најмногу затвореници во затворите
чиј број се зголемува секоја година.
Статистички, поголемиот дел од нив се необразувани,
и најчесто доаѓаат од сиромашни средини.
И спротивно на пропагандата,
тоа е она условување од средината, кое
ги навлекува на криминал и насилничко однесување.
Во секој случај, општеството гледа на другата страна
на ова прашање.
Правниот и казнениот систем се само примери
на тоа како нашето општество избегнува да ги проучи
корените на ваквото однесување.
Милијарди се трошат секоја година
на затвори и полиција,
додека само еден дел од тоа се троши на
програми за намалување на сиромаштијата,
што е основен фактор
одговорен за актот на криминал.
И, сè додека имаме економски систем,
кој преферириа, и всушност создава
оскудност и сиромаштија, криминалот никогаш нема да исчезне.
Кога луѓето би имале пристап до неопходните работи во животот
без служење, долгови, ценкања, тргување... би се однесувале многу поинаку.
Ги сакате сите овие работи без плаќање?
Тогаш нема да имаш цена.
Што е тоа што ги мотивира луѓето?
Човекот добива сè што ќе посака,
излежувајќи се на сонцето.
Ова е маглата кои тие ја продаваат.
Луѓето во нашата култура се дресирани да веруваат
дека монетарниот систем создава поттик:
Доколку би имале пристап до сите работи, тогаш зошто би морале нешто да работиме?
Не би имале поттик.
Затоа што сте научени да го поддржувате монетарниот систем.
Кога ќе ги одземете парите од целото сценарио,
тогаш би дошло до различни побуди, многу различни побуди.
Кога луѓето имаат пристап до сите потреби за живот,
побудите би се промениле.
Што е со Месечината и со ѕвездите?
Настануваат нови побуди.
Ако сликате, и уживате во сликање,
тогаш ќе уживате и во тоа да му ја поклоните сликата, а не да му ја продадете.
Образование
Мислам дека повеќето од образовните системи кои ги имаме денес
всушност произведуваат работници.
Премногу се специјализирани. Не гледаат широко.
Луѓето знаат малку за некои други работи.
Не верувам дека можете да најдете луѓе кои би оделе во војна,
кога би знаеле многу околу тоа и многу работи.
Мислам дека денешното образование е претежно учење напамет
и дека луѓето не се учат да решаваат проблеми,
ги немаат потребните алатки - емотивно или во нивното лично поле -
за да би можеле критички да размислуваат.
Во изворно базираната економија, образованието би било многу поинаку.
Најголемата грижа на нашето општество е менталниот развој.
Да се мотивира секоја личност
до максималниот потенцијал.
Затоа што нашата филозофија е:
"колку се луѓето попаметни, толку светот е побогат"
затоа што секој ќе може да допринесе.
Колку се попаметни вашите деца
толку вашиот живот ќе биде подобар.
Затоа што тие конструктивно ќе се развиваат и ќе допринесат за животната средина, а со тоа и за нашите животи.
Затоа што сè што измислуваме во изворно базираната економија
ќе се примени во нашето општество.
Нема да има ништо што ќе нè кочи.
Патриотизам, оружје, војска, моранарици -
сè се тоа знаци,
дека сеуште не сме цивилизирани.
Децата ќе ги прашаат своите родители:
Зарем не ја согледавте неопходноста на машините?
Зарем не видовте дека војните
се случуваат кога имате немаштија?
Зарем тоа не е очигледно?
Се разбира, детето ќе разбере
дека вашите мозоци се - одгаени премногу за да служат
на денешните институции.
Ние живееме во едно гнасно, болно општество,
во кое не сакаме да пишуваме книги за историја.
Затоа што во нив ќе пишува дека големите нации земале земја од малите нации...
користејќи сила и насилство.
Ќе имате историја во која се говори
за константна корупција,
сè до почетокот на правата цивилизација.
А тоа е кога сите нации би работеле заедно.
Да го обединат светот,
работејќи за доброто на секое човечко битие
каде никој нема да служи никому
без социјални слоеви
без обзир дали е технички елитизам
или било кој друг елитизам,
кој треба да се искорени од земјата.
Државата нема да чини ништо, бидејќи нема да постојат држави.
Системот за кој јас се заложувам,
изворно базираната глобална економија не е совршена
туку е многу подобра од онаа која ја живееме денес.
Ние никогаш нема да доживееме совршенство.
"Мојата земја е свет
и мојата религија е добра."
- Томас Пеин - 1737-1809
Вредностите на нашето општество
кои се манифестираат со константни војни,
корупција,
тирански закони,
општествено раслојување,
безначајно празноверување,
уништување на животната средина,
и деспотски, општествено индиферентни, профитабилно ориентирани владеечки класи
се, во основа, резултат на нашето колективно незнаење
за двете најосновни согледувања кои ние луѓето ги имаме за реалноста
Еволуирачкиот и симбиотички аспект за природните закони.
Еволуирачката природа на реалноста
е таа да сите системи - без обзир дали е знаењето,
општеството, технологијата, филозофијата, или било која друга креација -
кога ќе се ослободат од забрани,
преминуваат низ непрестани промени.
Она што денес го сметаме за обични работи,
како што се комуникацијата и транспортот,
би биле незамисливи во древните времиња.
Исто така, иднината ќе има технологија,
остварувања, и социјални структури
кои неможеме не да ги замислиме во денешно време.
Преминавме од алхемија на хемија,
од геоцентричен универзум до хелиоцентричен
од верување дека демоните ги предизвикуваат болестите
до модерната медицина.
Тој развој нема крај.
И свеста која нас нè поврзува
и нè води на тој пат на
развој и напредок.
Статичко емпириско знаење не постои,
туку согледувањето на создавањето на сите системи
кои мораме да ги препознаеме.
Тоа значи дека секогаш мораме да бидеме отворени за нови информации
дури и ако се закануваат на нашите сегашни системи и убедувања, па поради тоа,
и самиот наш идентитет.
Тажно, но светот тоа не успеа да го препознае
и сегашните институции продолжуваат да го парализираат развојот
со тоа што ги чуваат застарените социјални структури.
Истовремено, луѓето стравуваат од промени
стравуваат за нивниот условен и наметнат идентитет
и се доведува во прашање нечив систем на убедување,
кој обично резултира како навреда или застрашување.
Затоа што да не се биде во право е погрешно асоцирано со неуспехот.
А всушност, треба да славите ако некој ви докаже дека не сте во право.
Затоа што, да се подигне некому повисоко нивото на разбирање
е ширење на свеста.
Факт е дека, нема такво нешто како што е паметно човечко суштество,
затоа што само малку време е потребно да помине
за да сфатите дека нивните идеи се надоградени, променети или пак искористени.
И оваа тенденција на слепо држење за моменталниот систем на верување
склонувајќи се од системот на нови информации кои доведуваат до трансформација
не е ништо друго освен една форма на интелектуален материјализам.
Монетарниот систем го пропагира овој материјализам,
не само со своите самоодржувачки структури,
туку и низ безброј луѓе
кои слепо се слепо условени
и кои без размислувања ги воздигнуваат овие структури,
и така настанувајќи сомоволни чувари на "статус-кво" ситуацијата.
Овци на кои не им е повеќе потребен куче-овчар да ги контролира.
Бидејќи тие се контролираат едни со други така што ги игнорираат сите оние кои не се држат до одредените норми.
Оваа тендеција одбива промени
и ги потпомага постоечките институции
за името на својот идентитет, комфорт,
моќ и профит
затоа што во потполност е неодржлива;
и ќе произведе само поголема нерамнотежа,
поделба,
потрес,
и многу извесно,
уништување.
Време е да се менуваме.
Од ловци до собирачи
до земјоделска револуција,
до индустриска револуција,
формулата е јасна.
Време е за нов општествен систем
кој се одразува на разбирањата кои ги имаме денес.
Монетарниот систем е производ
на едно време
каде што немаштијата е реалност.
Денес, во време на технологии,
тоа веќе не е од важноста за општеството.
Исчезнато со пореметените однесувања кои ги манифестира.
Исто така, доминирачкиот поглед на светот
како што е теистичката религија, делува со истата
општествена ирелевантност.
Исламот, џристијанството, јудаизам, хиндуизам и сите други религии
постојат како бариери на личниот и општествениот развој.
Бидејќи секоја група овековечува затворен поглед на светот.
И ова ограничено сфаќање кои тие го поседуваат
е просто невозможно во еден универзум кој се шири.
Сепак, религијата успеа во гасење на свесноста за тоа ширење
вградувајќи психолошка дисторзија на судбината
меѓу своите следбеници.
Таму каде логиката и новите информации се отфрлаат
во корист на традиционализираните застарени верувања.
Концептот за бог,
е навистина метод за објаснување на природата на работите.
Некогаш многу одамна, луѓето не знаеле доволно
за тоа како се случуваат некои работи,
како природата функционира.
Така си измислиле своја мала приказна,
и си го создале бог по нивен облик.
Типот кој се лути
кога луѓето не се однесуваат добро.
Тој ги создава поплавите, и земјотресите,
и велат дека тоа е дело на господ.
Краток осврт на затупавената историја на религијата
открива дека дури и најстарите митови
се создадени кулминации и се развиени низ времето под разни влијанија.
На пример, најважната теза на христијанската вера
е смртта и воскреснувањето на Христос.
Оваа идеја е толку важна што самата Библија изнесува дека
"и ако Христос не воскресне, тогаш нашето проповедање е залудно и твојата вера исто така залудна."
Сепак многу е тешко ова да се сфати буквално,
бидејќи не само што нема докази дека овој натприроден настан се случил во црквената историја,
познавајќи ги огромниот број на спасители пред Христа
кои исто така умреле и воскреснале
автоматски ја сместува оваа приказна во митологијата.
Старите фигури во црквата,
како пшто бил Торулијан
направиле сè за да ја прекинат било која поврзаност со тоа случување,
дури тврдејќи дека ѓаволот исценирал слични случувања.
Извјавувајќи во вториот век:
"Ѓаволот, чија работа е да ја искриви вистината,
ги имитира истите Божји дела и околности.
И тој ги крсти своите верници и ветува простување на гревовите...
го слави жртвувањето и носи во симбол на воскреснувањето
Ајде тогаш да ја признаеме лукавоста на ѓаволот,
кој ископира одредени Божји работи.
Она што навистина е чудно,
е тоа дека кога ќе ја исфрлиме идејата дека приказните од христијанството,
јудаизмот, исламот и сите останати религии
се буквално историја,
и ако ги прифатиме како такви што се,
што се чиста алегорија кои произлегле од многу верувања,
ќе видиме дека сите релгии ја делат истата тематика.
Тоа е взаемен императив
кој мора да се препознае и да се почитува.
Религиозните верувања предизвикуваа многу поделби и судири
отколку било која друга идеологија.
Само христијанството има преку 34,000 различни подгрупи.
Библијата е предмет на толкување.
Кога ја читате, велите
"Мислам дека Исус мислел на ова или она..."
"Или, не! Мислел на тоа!"
Така што ги имате лутераните, адвентистите, католиците,
а црквата која е поделена не е црква.
И оваа поента на поделба,
која е заштитен знак на сите теистички религии
нè носи до нашиот втор неуспех во освестувањето.
Лажната претпоставка на поделбите
преку одбивање на симбиотичките односи во животот.
Наместо сфаќањата дека сите природни системи со поврзани
кадешто сè се развива константно
се менува, па и исчезнува;
мораме да разбереме дека сите системи се всушност
измислени делчиња, за да би имало за што да се разговара.
Затоа што, не постои такво нешто како "независност" во природата.
Целата природа е "обединет систем на взаемни променлици",
секоја како акција и реакција, и постои само како обединета целина.
Не гледате штекер во природата,
и затоа изглеа како да сме слободни, како да лутаме наоколу.
Ако го одземете кислородот, сите ќе умреме веднаш.
Одземете го животот на растенијата, ќе умреме.
Додека пак без сонцето, сите растенија умираат.
Затоа што сите сме поврзани.
Мораме да водиме сметка за сè во целина.
Не е во прашање само човечкиот живот на планетава,
ова се однесува на сè.
И ние знаеме дека не можеме да опстанеме без растенијата и животните.
Знаеме дека не можеме без четирите елемент, знаете?
И, кога ќе започнеме вистински да го земаме тоа во обзир?
Се работи за тоа да бидете успешни.
Успехот зависи од тоа во колку добар однос сме со сè околу нас.
Јас сум многу свесен за фактот дека мојот внук
нема да може да се надева
дека ќе наследи одржлив,
мирен, стабилен, социјално праведен свет.
Доколку секое дете денес кое расте во
Етиопија, Индонезија, Боливија, Палестина или Израел,
исто така ги немаат истите тие очекувања.
Морате да се грижите за целото општество
или ќе имате сериозни проблеми.
Сега мораме да го гледаме светот како една заедница.
И мораме да почнеме да се грижиме едни за други.
И тоа не е само заедница на човечки суштества,
туку иззаедница на растенија, животни, елемени.
И ние мораме да го сфатиме тоа.
Тоа е она што ќе ни донесе радост, како и
и задволство.
Тоа е она што недостасува денес во нашите животи денес.
Можеме да наречеме духовност
но суштината е дека
радоста доаѓа од таа блаженска поврзаност.
Тоа е, всушност, нашиот дух.
Таа е нашата страна која навистина ја чувствуваме длабоко во самите нас.
Тоа е она прекрасно чувство, и го спознавате кога ќе го почувствувате.
Такво нешто нема да добиете од парите, тоа го добивате од поврзаноста.
"Сега, ако тоа не е опасно за оваа држава?
Како ќе продолжиме да градиме нуклеарно оружје,
знаете на што мислам?
Што ќе се случи со индустријата за оружје
кога ќе сфатиме дека сме сите едно?
Тоа ќе ја заебе економијата.
Економијата, која е и онака измама!
Што би било вистинска срамота.
Ќе видите како се руши владата...
при самата помисла на идејата за безусловна љубов.
"Јас верувам дека вистината и безусловната љубов ќе го имаат последниот збор во реалноста".
- Др. Мартин Лутер Кинг - Помладиот - 1929-1968
Еднаш кога ќе разбереме дека неделивоста на нашето постоење,
е во потполна зависност
од неделивоста на сè во светот,
конечно ќе може да се сфати значењето на безусловната љубов.
Затоа што, љубовта е опстанок, гледајќи "сè" како "јас"
и "јас" како "сè", се смее да биде условено.
Затоа што факт е дека сите сме едно.
Ако е вистина дека сите доаѓаме од центарот на една ѕвезда,
дека секој атом во нас е од ценарот на некоја ѕвезда,
тогаш сите ние сме исти.
Дури и машините за пијалоци и цигари на улиците
се направени од атоми кои потекнуваат од ѕвездите.
Сè е тоа рециклирано илјадници пати,
исто како вие и јас.
Па поради тоа, не постои ништо друго освен јас таму некаде.
Тогаш од што да се плашиме? За што ни треба утеха?
За ништо. Нема од што да се плашиме, затоа што сите сме едно.
Проблемот е во тоа што сме биле раздвоени при самото раѓање
и ни дале име и идентитет, индивидуализирајќи нè.
Сме биле одвоени едни од други, и тоа религијата го искористува.
Луѓето чезнеат за тоа повторно да бидат целина.
Но овие тоа го искористуваат. Нарекувајќи го тоа бог, велат дека тој има правила,
и јас мислам дека тоа е свирепо.
Мислам дека тоа се може без религија.
"Кога еден вонземјанин би ги проучувал разликите помеѓу луѓето,
би заклучил дека разликите се бесмислени во споредба со сличностите.
Нашите животи, минатото и иднината се врзани за сонцето, месечината и ѕвездите...
Ние луѓето видовме дека атомот е тој кој ја сочинува целата природа и сите сили кои што го извајале ова дело...
И ние, кои сме го опипнале космосот со нашите очи, уши и мисли, започнавме да се запрашуваме за нашите потекла...
материите кои ги сочинуаат ѕвездите, организиран збир на милијарди и милијарди атоми,
надгледувајќи ја еволуцијата на природата, насочувајќи го тој долг пат од кој е создадена свеста овде на планетата Земја...
Оддадени сме на врстите и на планетите. Говориме за земјата. Нашите обврски да опстанеме и да напреднеме не се само наши заслуги...
туку и на тој прастар космос и сè од што сме создадени.
Ние сме една врста. Ние сме ѕвездена материја која собира ѕвездена светлина.
- Карл Саган (1934 -1996)
Време е да прогласиме единство
нашиот старомоден социјален систем се распадна,
и време е да поработиме заедно за едно одржливо,
глобално општество, за кое секој ќе се грижи
и секој ќе биде слободен.
Твоите лични верувања, што и да се,
се безначајни кога се работи за потребата за живот.
Секое човечко суштество се раѓа голо,
и му треба топлина, храна, вода, кров над глава.
Сè останато е споредно.
Со тоа, најважното прашање сега е
како паметно да се водат и искористат Земјините ресурси.
Тоа никогаш нема да биде постигнато во монетарниот систем.
Затоа што трката за профит е трка за личен интерес
и затоа нерамнотежата е неизбежна.
Истовремено, политичарите се бескорисни.
Затоа што нашите прави проблеми во животот се технички, не политички.
Затоа, идеологијата која го раздвојува човештвото,
како што е религијата,
имаат голем одраз и влијание на заедницата
во однос на нивната вредност, цел и општествена важност.
Се надеваме дека, со текот на времето,
религијата ќе го изгуби своето влијание врз материјалниот свет
и ќе се пресели во некое корисно поле на филозофијата.
Бидејќи, денешното општество е назадно,
со политичарите кои константно говорат за безбедност и одбрана
наместо за создавање, обединување и напредок.
Само САД во моментов тропи околу 500 милијарди долари годишно на одбрана.
Што би било доволно за се прати секој средношколец во Америка на четиригодишни студии.
Во 1940 година Проектот "Менхетен"
го произведе првото оружје за масовно уништување.
Овој проект употреби 130,000 луѓе, со огромни финансиски трошоци.
Замислете каков би бил нашиот живот денес доколку таа група на научници,
наместо да работат на тоа како да убијат луѓе,
би работеле на тоа како да создадат самоодржлив свет полн со изобилства.
Животот денес би изгледал многу поинаку доколку тоа би им била целта.
Наместо оружја и масовни уништувања,
време е да ослободиме нешто многу посилно.
Оружје за Масовно Создавање.
Нашето вистинско божество е нашата способност да создаваме.
И наоружани со знаење, симбиотичката поврзаност во животот,
водени од нпредвидливата природа на реалноста,
не постои ништо што не можеме да го направиме или постигнеме
Секако, се соочуваме со силни препреки
во форма на постоечките структури на моќта
кои одбиваат да се променат.
Во срцето на тие структури е монетарниот систем.
Како што објаснивме претходно, политиката на трезорот
е форма на ропство преку долгови, каде што
е буквално невозможно постоењето на слободно општество.
Наместо тоа, казпитализмот во облик на слободно тргување,
го користи долгот за да го зараби светот и да ги манипулира државите
кои слугуваат на големите бизниси и политичките моќници.
Покрај овој очигледен неморал,
тој систем е основан на натпревар,
кој во моментот ја уништува можноста
за соработка на голем план за сечие добро.
Поради тоа, парализирајќи го секој обид за права глобална самоодржливост.
Овие финансиски и корпорациски структури се сега истрошени, застарени
и истите мораат да бидат пребродени.
Се разбира, не можеме да бидеме толку наивни за да помислиме дека бизнис и финансиската елита ќе бидат согласни со оваа идеја,
затоа што така би ја изгубиле моќта.
Така, мирна и исклучително стретешка акција мора да биде превземена
Најможниот план за акција е едноставен.
Мораме да ги промениме своите однесувања за да би ги натерале структурите на моќ да се приспособат на потребите на народот.
МОРАМЕ ДА ПРЕКИНЕМЕ ДА ГО ПОДДРЖУВАМЕ СИСТЕМОТ.
Единствен начин на кој ќе се промени естаблишментот
е преку одбивањето да се учевствува,
континуирано давајќи им дознаење за бескраните докази за нивните грешки и корупции.
Тие нема да се откажат од монетарниот систем,
само затоа што ние препорачуваме нов дизајн.
Системот мора да падне,
и луѓето треба да прекинат да веруваат во своите "избрани" политичари и водачи.
Тоа ќе биде главната пресвртница
ако се понуди Проектот Венера како главна алтернатива.
Ако не, се плашам од последиците.
Трендовите покажуваат дека нашата земја е насочена кон банкрот.
Можно е нашата земја да започне нова диктатура
за да ги спречи побуните и да го исполни општествениот слом.
Еднаш кога Америка е срушена,
сите други култури ќе пројдат низ сличен процес.
Затоа што во моментов, светскиот финансиски систем е на работ
на копас, поради неговите недостатоци.
Монетарната Контрола објави дека во 2003 година
каматата на американскиот национален долг
нема да може да се исплати во рок помал од 10 години.
Ова теоретски значи целосен банкрот на американската економија,
а последиците по остатокот на светот се неизмерни.
Затоа што монетарниот систем
го достигна неговиот теоретски лимит на експанзија
и пропаста на банкарскиот систем која ја гледате е само почеток.
Затоа што инфлацијата расте до небо,
нашите долгови ги достигнаа рекордите
и владата како и федералниот трезор создаваат уште крвави пари
за да го откупат и спасат корумпираниот систем.
Затоа што единствен начин да ги одржите банките во живот
е преку создавање уште пари.
Единствен начин да создавате уште пари
е да создавате уште поголеми долгови и уште поголема инфлација.
Едноставно, прашање на време кога ќе се сменат работите
и кога ќе прекинеме да земаме нови заеми.
Додека пак, ќе се појавуваат сè повеќе случаеви на луѓе кои не можат да си ги дозволат веќепостоечките долгови.
Потоа експанзијата на парите ќе престане
и контракциите ќе почнат да се слушуваат на ниво никогаш видено.
Доведувајќи крај на оваа едновековна пирамидална шема.
Ова веќе започна.
Затоа, треба да ја разоткриеме таа финансиска пропаст каква е,
користејќи ги нејзините слабости како наши предности.
Еве неколку предлози.
Разоткријте ги банкарските измами.
СитиБенк, ЈП Морган Чејс, и Американската Банка
се најмоќните контролери во корумпираниот систем на Федералниот Трезор.
Време да се бојкотираат овие институции.
Доколку имате сметка или кредитна картичка во било која од овие банки
преместете ги во друга банка.
Доколку имате смабен кредит во овие банки, рефинансирајте ги во други банки.
Доколку поседувате некаква акција, продајте ги.
Доколку работите за нив, дајте отказ.
Овие гестови ќе изразат презир
кон правата моќ позади тие банкарски картели
позната како Федерален Трезор.
И ширите ја свеста за тоа дека банкарскиот ситем спроведува една голема измама.
Под два: Исклучете ТВ и не гледајте вести.
Посетувајте ги сајтовите на независните известувачки агенции на интернет и дознајте ги информациите кои вам ви се потребни.
CNN, NBC, ABC, FOX, и сите други...
пренесуваат само пре-филтрирани вести за да би го одржале денешниот статус-кво.
Затоа што само 4 корпорации поседуваат сите најважни медијски куќи,
со тоа објективното информирање е невозможно.
Правата убавина на интернетот е во тоа
што естаблишментот почна да ја губи контролата
поради слободата на слободниот проток на информации.
Мораме да го заштитиме интернетот по секоја цена,
затоа што ни е единствен вистински спасител во моментов.
Три.
Немојте никогаш да си дозволите себеси,
вашата фамилија, или било кој што го познавате, да пристапи во војската.
Таа е застарена институција
која сега се користи исклучиво за одржување на естаблишментот
и веќе никому не е од корист.
Американските војници во Ирак работат за американските корпорации,
не за својот народ.
Пропагандата нè приморува да веруваме дека војната е нешто што е природно
и дека војската е чесна институција.
Па ако војната е природна работа,
зошто тогаш се случуваат 18 самоубиства дневно од страна на американските ветерани?
Кои патат од пост-трауматичен стрес.
Доколку нашите мажи и жени во војска би биле толку почесни,
зошто тогаш 25% од американската популација која нема кров над глава се баш ветерани?
Четврто:
Престанете да ги поддржувате енергетските компании.
Доколку живеете во одвоена куќа,
исклучете се од мрежата.
Разгледајте ги сите можности како да го направите вашиот дом само-одржлив
користејќи чисти извори на енергија.
Соларната, енергијата од ветар... и сите други обновливи облици на енергија
се сега достапни во реалноста
и земете во обзир дека со поскапувањето кое нема крај на традиционалните енергии
новите методи со текот на времето ќе стануваат сè поефтини.
Ако возите автомобил, возете некој помал.
И користете што е можно повеќе една од многуте технологии за конверзија
кои овозможуваат вашиот автомобил да стане хибриден,
електричен, или онаков кој не ги користи денешните фосилни горива.
Петто.
Отфрлете го политичкиот систем.
Оваа илузија од демократија е навреда за нашата интелигенција.
Во монетарниот систем, не постои такво нешто како права демократија,
и никогаш не ни постоела.
Ние (САД) имаме двопартиски политички систетм поставен од страна на корпорациските лобисти.
Тие се поставени на тие позиции по желба на корпорациите
со вештачки создадена популарност од нивните медиуми.
Во системот со вградена корупција
промената на персоналот (претседателите, политичарите) на секој пар години
има многу мала релевантност.
Наместо да се преправате дека политичката игра има било какво значење,
насочете ја својата енергија на тоа како да го надминете овој пропаднат систем.
И шесто.
Придружете се на движењето.
Посетите го сајтот www.thezeitgeistmovement.com
и помогнете ни да го создадеме најголемото масовно движење за социјална промена
кој светот некогаш го видел.
Мораме да ги мобилизираме и образуваме луѓето
за внатрешната корупција на денешниот светски систем
и за потребата од вистинско одржливо решение,
објаснувајќи дека сите природни ресурси на планетава
се природно наследени од сите нас,
информирајќи го секој дека со нивото на технологија која ја имаме
сите можеме да бидеме слободни доколку светот работи заедно, наместо да војува.
Изборот останува на вас.
МОжете да продолжите да робувате на финансискиот систем
и да ги набљудувате сите војни депресии и неправди наоколу светот,
ублажувајќи се со залудни забави
и материјалистички ѓубриња.
Или пак, можете да се насочите кон вистинска, значајна, трајна, целокупна промена
која има реални шанси да ги одржи
и ослободи сите луѓе не оставајќи никој зад себе.
Но на крајот, најважната промена
мора да се случи во вас.
Правата револуција е револуција на свеста,
и секој од нас мора прво да ги елеминира
поделбите и материјализмот
со кои бевме условувани да веруваме дека тоа е правата вистина.
Наместо да го откриеме и да го осознаеме
оној сигнал, кој доаѓа од нашата права емпириска единственост.
Тоа е на вас.
"Она што се обидуваме низ овој разговор
е да сфатиме дека доколку не можеме да ја создадеме таа радикална промена во човечкиот ум,
тогаш барем да не ги прифаќаме работите "здраво за готово",
туку да ги разбереме, да навлеземе во нив, да ги испитаме,
давајќи го вашето срце и вашиот ум за сè што сакате да дознаете.
Еден поинаков живот.
Но, тоа не зависи од другите, туку од вас.
Затоа што овде нема учители,
нема ученици,
нема водачи,
нема гуруа,
нема господари, нема спасители.
Вие сте и учител и ученик, вие сте господар и гуру и водач,
вие сте сè!
И,
да се разбере
значи - да се промени.
преведе и прилагоди: И.П.
Доколку сакате бесплатна копија на оваа вистина, пратете ја вашата адреса на следниов и-мејл: matrixassassin@gmail.com
Доколку не сакате, ве молиме да го споделите овој филм со вашите пријатели, комшии или роднини... со било кој.
И не заборавајте да се приклучите на движењето: www.thezeitgeistmovement.com
Ви благодариме!